Restless

'Lichtvoetig het noodlot tegemoet'

Doodgaan, is dat eigenlijk ook een beetje thuiskomen? Afgaande op de openingstrack van Restless - ‘Two of us' van The Beatles - zou je bijna geloven van wel. Verrassend om te horen hoe ‘We're on our way home' feilloos de goedgemutste toon zet voor een prille romance waar Magere Hein weldra een stokje voor steekt.

We waren maar wát blij dat Gus van Sant niet stond te filmen met het elan van een grafdelver. Zeker het eerste deel van ‘Restless' tintelt zowaar van levenslust. De setting kan nochtans niet somberder: het is - godbetert - op een begrafenis dat Enoch en Annabel elkaar ontmoeten. Hij: wees en funeral crasher met een Japanse kamikazepiloot als imaginaire vriend. Zij: schattige weirdo (merkt moeiteloos het verschil op tussen de lachmeeuw en geelpootmeeuw) met nog enkele maanden te leven. De som: een relatie die niet enkel gedoemd is om te eindigen, maar ook om extra intensief te savoureren. De lotgevallen, de prikkels, het plezier en het verdriet.

'Tiens, wel erg ‘Harold and Maude'-achtig', horen we je daar mompelen. Gelijk heb je. Qua originaliteit komt ‘Restless' zelfs niet in de buurt van Hal Ashby's fantastische klassieker uit 1971. Gelukkig is het coming of age-aspect fraai genoeg uitgewerkt: twee curieuze snuiters die het eentonige pad naar volwassenheid wel eens durven te verlaten voor een zijsprongetje of gek dansje. Zo kennen we Van Sant het best: als hij met zijn lens kan inzoomen op het tragische wedervaren van jonge eenzaten.

Opgelet, je zal het zwaar te pakken krijgen voor Enoch en Annabel. Dat is vooral de verdienste van protagonisten Henry Hopper (zoon van) en Mia Wasikowska (die lieverd uit ‘Alice in Wonderland'). Hun subtiele lichtvoetigheid tapt uit hetzelfde vaatje als de soundtrack: het sprankelende van Danny Elfman gecombineerd met sobere folkpop van onder meer Sufjan Stevens.

Frivool zouden we ‘Restless' nu ook weer niet noemen. Al tekent melancholie present, ze hangt gelukkig niet de overijverige leerlinge uit. Een beetje zoals een sliert nevel die nooit helemaal de zon kan tegenhouden: zo hangt een melancholische sluier vrij losjes over het scenario gedrapeerd. Voor wie ‘Never let me go' gezien heeft: de stof kwam van dezelfde couturier.

Net daarom vinden we het zo jammer dat we al dat moois niet kunnen bekronen met vier sterren. Want ‘Restless' telt ook nogal wat valse noten. Het stukje waar Enoch en Annabel allerlei zotte capriolen uithalen (op de tonen ‘Je ne peux pas travailler' van Pink Martini), bijvoorbeeld, lijkt uit een zoutloze romcom geplukt. En het laatste halfuur rukt het melodrama al even onstuimig als onbeschaamd aan de traankanalen. Geen Van Sant grand cru dus, maar ondanks zijn subtiele score is dit fijne kleinood wel degelijk uw bioscoopticket waard.

 

Doodgaan, is dat eigenlijk ook een beetje thuiskomen? Afgaande op de openingstrack van Restless - ‘Two of us' van The Beatles - zou je bijna geloven van wel.

Lees de volledige review »
Details Nu in de zalen
Regisseur: Gus Van Sant
Acteur: Mia Wasikowska, Henry Hopper, Ryo Kase
Jaar:
2011
Speelduur:
91 min.

1 Disc

Restless: mooie extra's

Op de dvd-release van 'Restless' van Gus Van Sant staat een volledig nieuw gemonteerde versie van de film, weliswaar deze keer een silent version. Van Sant heeft namelijk van elke take uit de film een stille take opgenomen. Een héél interessante denkoefening, meer regisseurs zouden dit mogen doen.

Voorts kun je je nog laven aan vijf documentaires over het maken van de film ('Enoch & Annabel', 'Enoch & Hiroshi', 'Gus Van Sant: independent voice', 'Being restless' en 'Coming to life: this is restless), drie verwijderde scènes en de trailer.

Titel: Restless
Director: Gus Van Sant
Jaar:
2012
Ondertitels:
Nederlands
Audiotrack:
Engels DTS 5.1
Formaat:
16:9 Anamorphic

Reageer