Paranoid Park

'Traag maar onrustig'

Is Gus Van Sant niet een beetje te oud om tienerfilms te maken? Stel je voor dat je vader van vijfenvijftig het leven van jou en je vrienden wil verfilmen... Onmogelijk, hoor ik jullie denken, hopend dat hij geen veldonderzoek plant. Toch lukt het Gus Van Sant om, dankzij romans en verhalen van anderen, te infiltreren in de onzekere wereld van de Amerikaanse jeugd. Zijn laatste films ‘Last days', ‘Elephant' en ‘Gerry' gaan over kids, jong volwassenen zoals ze dat noemen, en de wereld die hen omringt. Met ‘Paranoid Park' baant hij zich opnieuw een weg tussen de teenagers, meer bepaald tussen de skaters die hun eerste plaats op de hipheidsladder nog niet hebben moeten afstaan aan de emo- of fluokids.

Alex is een doodgewone tiener. Hij sleept zich elke dag naar school, heeft een vriendinnetje om maar een vriendinnetje te hebben - we zijn er nog steeds van overtuigd dat het Avril Lavigne is - en hangt het liefst met zijn vrienden en skateboard rond. Op een dag gaat Alex samen met zijn beste vriend Jared naar Paranoid Park, het beruchte skatepark waar dropouts, junks en - uiteraard - topskaters samentroepen. Een wereld gaat open voor de stille Alex, die als een magneet wordt aangetrokken tot het park. Maar deze wereld betekent ook het begin van veel ellende. Per ongeluk doodt Alex een bewakingsagent. Omdat hij de perfecte tiener is - hij is welopgevoed, beleefd, attent en voelt geen nood om te rebelleren tegen zijn ouders - haalt niemand het in zijn hoofd dat Alex wel eens achter de moord, die de hele buurt bezighoudt, kan zitten.

Gus Van Sant staat bekend om zijn traagheid en zijn vertraagde beelden en ook hier doet hij zijn reputatie alle eer aan. Soms werkt deze stijl, soms verveelt hij - zoals bij ‘Gerry', een film die je geduld danig op de proef stelt, met alle nervositeit en ergernis van dien.

Godzijdank heeft het verhaal van ‘Paranoid Park' baat bij Van Sants stijl en is de rust niet rustig. We weten wat er gaat komen - de moord, die visueel doet denken aan een of andere slasherfilm, heerlijk - en krijgen ondertussen genoeg input aan beelden, personages en nevenverhalen. Bij Van Sant heeft het visuele steeds iets poëtisch, het verhaal steeds iets tragisch. En dat bevalt ons wel. Dat er fotografisch mooiere beelden (uit te halen) zijn, is een feit, maar we betwijfelen of dat in het opzet van de regisseur ligt. Gus Van Sant houdt met momenten wel van ‘gewoon', en dat maakt hem net speciaal.

Is Gus Van Sant niet een beetje te oud om tienerfilms te maken? Stel je voor dat je vader van vijfenvijftig het leven van jou en je vrienden wil verfilmen... Onmogelijk, hoor ik jullie denken, hopend dat hij geen veldonderzoek plant.

Lees de volledige review »
Details Nu in de zalen
Regisseur: Gus Van Sant
Acteur: Gabe Nevins, Jake Miller, Daniel Liu, Taylor Momsen
Jaar:
2007
Speelduur:
90 min.

2 Disc Edition

Een film als extra

Een extra die er uitspringt op deze dvd is de film 'Mala Noche'. Het is een gay-liefdesdrama, gespoten in ruige zwart-witkorrel door Gus Van Sant in 1985, een periode waarin de disco aan zijn einde kwam en de homo's openlijk homo konden zijn.

Voorts vinden we ook nog een interview - toegespitst op 'Paranoid Park' - terug met de regisseur, maar dat komt weinig geïnspireerd over en we kunnen er onze aandacht moeilijk bij houden. Dat laatste ligt niet zozeer aan de amateuristische vorm van het interview, maar vooral aan de tic - iets tussen een kuch en keelgeschraap - van Gus Van Sant.

'In het doolhof' is de derde extra op deze dvd, een pseudodocumentaire van een twintigtal minuten, die de rode draad probeert op te sporen in de films van Gus Van Sant. Zowel de regisseur, zijn films, als elke affiche en acteur worden één voor één gestript. Of de makers hierin slagen, laten we graag aan jou over.

Titel: Paranoid Park
Jaar:
2008
Ondertitels:
Nederlands
Audiotrack:
Engels
Formaat:
16:9 Anamorphic
Sound type:
Dolby Digital 5.1

Reageer