Kingsman: The Golden Circle

Manners, maketh, meh...

Licht anarchistisch, onstuimig en de tong stevig in de wang gedrukt. De eerste 'Kingsman'-film wist zielen te bekoren, maar voor ondergetekende was de film de belichaming van haast alles wat er mis kan gaan met zogenaamd blockbustervertier: ongerept, kleingeestig en gelardeerd met misplaatst seksisme. Met ‘Kingsman: the golden circle’ grossiert regisseur Matthew Vaughn opnieuw in groteske machokolder en drijft hij de wrange noten van het eerste deel ten top. ‘The golden circle’ is laaghartig en patserig popcornvoer; alsof de Britse Lad culture eindelijk de verfilming kreeg om trots op te zijn.

'Als je niet van de eerste film hield, zal je deze hartsgrondig haten', liet regisseur Vaughn optekenen, alsof hij zelfbewust is van de onbezonnen en verwerpelijke motieven van de film. Meer zelfs, de film lijkt zijn zelfgenoegzaamheid als een erebadge te dragen, een akte waarbij wij alleen maar de diepste zucht kunnen slaken. Het plot is een ongerijmd amalgaam van Bond-pastiche, actie-kitsch van de jaren negentig en migraine oprispende actietaferelen die de bijwijlen amusante kerkscène uit deel één uitmelken tot in den treure.

Eggsy (Taron Egerton) en Merlin (Mark Strong) gaan te rade bij de Statesman, het Amerikaanse equivalent van de Kingsman-organisatie, om het drugskartel van geschrift drugstycoon Poppy (Julianne Moore) op te doeken. Wat volgt is een warboel van plotlijnen waarbij de buitenissige jongenskolder een gebrek aan degelijk plot hoort te maskeren.

Er wordt beroep gedaan op een paar sterke namen waarvan je denkt dat ze meer in hun mars hebben dan een acteernummertje voor een grove geldsom, maar helaas is dat geenszins het geval. Channing Tatum, Jeff Bridges en Halle Berry’s tronies mogen dan wellicht de cinemazitjes vullen, zij worden volledig aan de kant geschoven tijdens het verloop van de film (de hele Statesman-verhaallijn is volledig overbodig en kan haast volledig geschrapt worden). Hoe minder er geschreven wordt over die ene overbodige, uitgemolken cameo des te beter, al dient gezegd dat zijn dialoog over backstagepassen ons het meest met de ogen deed rollen.

Uiteindelijk is het gemakkelijk om 'Kingsman: the golden circle' enkel af te schrijven als een entertainend niemendalletje, maar de film wringt zich in bochten om te schofferen en te enerveren. Met een speelduur van 2u20 minuten (tegenwoordig de norm voor dit soort ongein) voelt de film vooral aan als een ellenlang en overvol zootje dat nergens zo origineel of spitsvondig is als de film lijkt te denken. Te mijden. 

Details Nu in de zalen
Regisseur: Matthew Vaughn
cast: Mark Strong, Colin Firth, Julianne Moore
Speelduur:
141 min.