King Arthur: legend of the sword

'Onttroning van een (cinefiele) koning'

De vaste ingrediënten in zowat alle Guy Ritchie-films? Dat moeten humor, revolvers en onverwachte plotwendingen zijn. Toen de man de film ‘Lock, stock and two smoking barrels’ (1998) op de wereld losliet, wist cinefiel Europa niet goed wat haar overkwam. ‘Snatch’ (2000) zou vervolgens wereldwijd een doorslaand succes worden. Met ‘Revolver’ (2005) en ‘RocknRolla’ (2008) bleef Ritchie nadien flirten met figuren en praktijken die het daglicht in principe niet te zien krijgt. De twee ‘Sherlock Holmes’-films, respectievelijk uit 2009 en 2011, alsook ‘The Man from U.N.C.L.E.’ (2015) markeerden ten slotte de overgang naar een spelenderwijs omgaan met enerzijds het thema van de eigenzinnige detective en anderzijds met de historiek van het filmmedium.

Anno 2017 zet die laatste trend zich verder in ‘King Arthur: legend of the sword’. Vuurwapens blijven deze keer aan de kant, net als de intelligente scenario’s waar Ritchie tot voor kort een patent op leek te hebben, hoewel ‘Revolver’, ‘RocknRolla’ en ‘The Man from U.N.C.L.E.’ op dat vlak geen hoogstandjes waren. Wat echter zou moeten overblijven, is de tegendraadse humor die sinds Ritchies debuut een handelsmerk is geworden. Dat deze ‘King Arthur’ ook dat ontbeert, bewijst dat het kritiek gesteld is met de regisseur. De prent past in geen enkel opzicht in diens filmografie en is zonder twijfel zijn grootste miskleun sinds het in bovenstaande opsomming vakkundig buiten beschouwing gelaten ‘Swept away’.

De verhalende elementen van de Arthur-sage zitten in het collectief geheugen verankerd. Uther Pendragon, drager van het mythische zwaard Excalibur, wordt door zijn broer Vortigern om het leven gebracht. Zijn zoon Arthur weet de slachtpartij te ontvluchten en Vortigern beseft dat dit kind de enige is die Excalibur zal kunnen hanteren. Op volwassen leeftijd leidt de confrontatie van Arthur met het zwaard tot inzage in zijn lotsbestemming: Vortigern omverwerpen en zichzelf installeren als nieuwe vorst.

De genese van Arthurs leiderschap wordt in deze ‘King Arthur’ niet verheerlijkt zoals dat in eerdere verfilmingen wel het geval was. Ritchie vindt het echter nodig om de toekomstige koning als een paljas voor te stellen, die altijd en overal klaar staat om woorden of nog liever, klappen uit te delen. Die keuze werkt elke psychologische uitdieping tegen, zodanig dat niet alleen Arthur maar bij uitbreiding alle karakters stuk voor stuk bordkartonnen stereotypen zijn en blijven.

Om de oppervlakkigheid te compenseren heeft Ritchie klaarblijkelijk willen inzetten op bombastische actiescènes. Het vleugje fantasy werkt echter voor geen meter en de niet eens visueel overtuigende CGI wordt veel te gulzig ingezet om het spektakelgehalte in de begin- en slotsequens op te drijven. Gevolg is het cliché van opgefokte cinema: spierballengerol en megalomanie, gespeend van elke menselijke toets. Eric Bana en Jude Law mogen het goed en het kwaad dan nog humaan proberen vertolken, de laag effecten waaronder Ritchie hun interpretaties bedelft, maakt elke nuance volkomen onzichtbaar.

Vooraleer deze ‘King Arthur’ in première ging, deed het gerucht de ronde dat Ritchie een reeks van maar liefst zes films uit de Arthur-sage wilde destilleren. Gezien dit eerste deel een heuse flop werd in de zalen, wordt hij door Warner Bros hopelijk teruggefloten. Om dan terug te keren naar de wereld waar hij thuishoort. Juist ja, die van meneren met geweren.

De vaste ingrediënten in zowat alle Guy Ritchie-films? Dat moeten humor, revolvers en onverwachte plotwendingen zijn.

Lees de volledige review »
Details Nu in de zalen
Onttroning van een cinefiele koning?
Regie: Guy Ritchie
Met o.a. : Charlie Hunnam, Jude Law, Eric Bana
Jaar:
2017
Speelduur:
121 min.

1 Disc

King Arthur: legend of the sword (dvd)
Hoe bloter, hoe beter?

Het sop is de kolen niet waard. Net als de film heeft het extraatje op de dvd weinig om het lijf. Letterlijk, want Charlie Hunnams gespierde torso speelt de hoofdrol in de korte blik achter de schermen. Het is een irrelevante verheerlijking van zowel de regisseur als van de hoofdrolspeler. Onverdragelijk voor wie zich realiseert dat ‘King Arthur: legend of the sword’ een dieptepunt is in Guy Ritchies oeuvre.

Hoe bloter, hoe beter?
Titel: King Arthur: legend of the sword

Reageer

Meest recent