First man

'Houston, We have a masterpiece'

Damien Chazelle toont zich wederom als absolute grootmeester. De 33-jarige cineast die het oscaroverwinningen liet regenen met zijn grootse musical 'La la land', zet ook de biopic met succes naar zijn hand. In 'First man' slaat Chazelle de oer-Amerikaanse heroïsche status van Neil Armstrong aan diggelen met een verrassend integer portret.

Armstrong was niet de heldhaftige Amerikaan die in het collectief geheugen staat gegrift. Integendeel, hij is een ‘simpele’ ingenieur en bezit over een vat vol onbesproken emoties. De dood van zijn dochtertje spookt nog dagelijks door zijn hoofd, maar er met zijn vrouw over spreken doet hij niet. Voor zijn trip to the moon gaat Armstrong pijnlijk letterlijk over lijken. Zijn vrouw kijkt met lede ogen toe hoe Neils collega’s sterven ten koste van de space race, terwijl zijn blik op oneindig blijft staan. In gedachten staat hij al op de maan, met zijn dochtertje naast zijn zijde.

Met een dubbel zo groot budget als dat van 'La la land' kon Chazelle naar de sterren en daar voorbij, maar toch houdt hij alles bijzonder sober. Ja, dat is een sterkte. Chazelle gespt je vast met het zicht op honderden flikkerende knoppen en hendels, met benauwende gevoelens als logisch gevolg. De bijzonder ritmische montage creëert meer spanning dan duizenden explosies ooit zullen.

Datzelfde budget doet de sterren niet helderder schijnen dan ze moeten, met uitzondering van Claire Foy. De strijdvaardige huismoeder ziet hoe haar man steeds meer van zijn thuisbasis wegdrijft, terwijl er twee kinderen rondlopen die een vader nodig hebben om mee op te groeien. Met een gebroken hart blijft ze vechten voor haar familie.

Gosling kaatst op meesterlijke wijze de onmeetbare psychologische zelfdestructie van zo’n maanmissie van zich af, wat tot schrijnend komische taferelen leidt. Het keukentafelgesprek met zijn slapeloze jongens en doodongeruste vrouw, veruit één van de meest memorabele scènes, voelt meer als een bedrijfsvergadering dan als een hartverscheurend familiemoment.

Met de Apollo 11-lancering en de desolate maanwandelingen is Chazelle opnieuw het toonbeeld voor magistrale cinema. Justin Hurwitz levert naar goede gewoonte een buitenaards mooie soundtrack die we net zoals die van 'Whiplash' en 'La la land' compleet zullen grijsdraaien.

 

Details Nu in de zalen
regisseur: Damien Chazelle
script: Josh Singer
Acteurs: Ryan Gosling, Claire Foy, Jason Clarke, Corey Stoll, Kyle Chandler
soundtrack: Justin Hurwitz
Cinematografie: Linus Sandgren
Jaar:
2018
Speelduur:
141 min.