FFG Call me by your name

Laat die Oscars maar komen

We zijn altijd extra op onze hoede wanneer films al maanden op voorhand als Oscarfavoriet bestempeld worden. Na het bekijken van ‘Call me by your name’ konden we echter maar één ding: hopen dat dit meesterwerk met zoveel mogelijk prijzen naar huis mag gaan de komende maanden.

Alleen het decor van de film doet al watertanden. ‘Call Me By Your Name’ speelt zich af in een dorpje in de Italiaanse Riviera in de jaren tachtig waarin iedereen uitblinkt in ‘dolce far niente’. Ook de 17-jarige Elio (Timothée Chalamet) brengt er z’n dagen door met lezen, muziek luisteren, luilekkeren in de zon en flirten met het Franse meisje Marzia (Esther Garrell). Tot de knappe Oliver (Armie Hammer) ten tonele verschijnt, de nieuwe assistent van Elio’s vader (Michael Stuhlbarg) – een professor in de Grieks-Romeinse cultuur. De blonde jongeman zet meteen alle harten in vuur en vlam. En ook Elio, die aanvankelijk geïrriteerd lijkt door z’n arrogante houding, voelt zich mettertijd sterk aangetrokken door de Amerikaan. Hij weet met z’n libido en lijf geen blijf – en het feit dat de twee een badkamer moeten delen helpt daar niet echt bij.

Wat volgt is een subtiel en sensueel spel van aantrekken en afstoten, dat op een gezapig tempo in beeld wordt gebracht door regisseur Luca Guadagnino - zo hoort dat nu eenmaal in de Italiaanse Riviera. Langzaamaan zoeken Elio en Oliver meer toenadering tot elkaar, en de manier waarop dat gebeurt komt heel realistisch en puur over - echte liefde bestaat dan toch nog, wat een opluchting! De twijfels die Elio en Oliver hebben over hun gevoelens, voel je als kijker ook. Net als het gelukzalige gevoel wanneer de twee elkaar voor het eerst aanraken – hoe voorzichtig ook – en de euforie bij de eerste kus. De romantiek en ook erotiek spat van het scherm – zonder daarom beroep te moeten doen op expliciete seksscènes of gratuit naakt. Klasse!

Dat we zo hard in het verhaal getrokken werden, komt vooral door hoofdrolspeler Timothée Chamalet. Hij zet Elio op een heel genuanceerde en gelaagde manier neer: het ene moment energiek, zelfzeker en sensueel, het andere moment gekweld en in de knoop met zichzelf. En dat zonder in clichés te vervallen. Om over z’n charisma nog maar te zwijgen. Een acteur om in de gaten te houden!

Ook regisseur Luca Guadagnino – bekend van ‘A Bigger Splash’ en ‘Io sono l’amore’ – levert z’n beste werk tot hiertoe af. Iedere scène is stilistisch tot in de puntjes uitgewerkt. Elk detail zit goed – van de outfits van de personages en de achtergrondbeelden uit het dorp tot de verrukkelijke soundtrack. Een lust voor oog en oor! En dan zijn er nog de fantastische dialogen – die tussen vader en zoon op het einde is er eentje die ons nog jaren zal bijblijven en een heleboel memorabele scènes. Een perzik eten zal nooit meer hetzelfde zijn!  

Als we dan toch één minpuntje moeten noemen: Armie Hammer moet doorgaan voor een doctoraatsstudent maar is daar met z’n 31 jaar net iets te oud voor. Gelukkig doen z’n goeie acteerprestaties dat al snel vergeten. Voor de rest: laat die Oscars maar komen!  

Details Nu in de zalen
Jaar:
2017
Speelduur:
132 min.