At Eternity's Gate

Basquiat-regisseur Julian Schnabel schuift de mentale problemen in Van Goghs laatste jaren niet aan de kant, maar verbloemt en vervaagt alles behoorlijk. Met Mads Mikkelsen (Jagten) heeft hij een fantastische tegenspeler tot zijn beschikking, maar Schnabel benut zijn talent amper. Gelukkig is er Willem Dafoe zijn schilderkunst om de boel wat op te fleuren.

Vincent Van Gogh zijn schilderijen worden nu voor astronomische bedragen geveild, maar toen hij nog leefde had de artiest wat minder geluk. In Arles en Auvers-sur-Oise, twee kleine Franse boerendorpjes, zal hij zijn laatste jaren doorbrengen. Hij is er het liefste omringd door bloemen en een blauwe hemel. Met de mensen zelf kan hij niet goed overweg. Zijn broer Theo (Rupert Friend) komt af en toe nog langs, al draaien hun conversaties steeds uit in een groot ongemak. Ook zijn vriendschap met medeschilder Paul Gauguin (Oscar Isaac) valt op z’n zachts gezegd intens te noemen.

Schnabel probeert Van Gogh’s langzaam wegebbend verstand op een subtiele manier in beeld te brengen, maar dat komt allemaal behoorlijk vaag over. Van Gogh zijn mentale gezondheid zou zodanig erg zijn dat hij tot twee keer toe in een dwangbuis beland. De schilder vertelt en herhaalt dan ook tientallen keren dat hij compleet gek is, maar verder wordt dat op geen enkele manier duidelijk gemaakt of bevestigt door andere personages. Er is inderdaad het oor van Van Gogh dat dit min of meer kan bevestigen, maar ook hier besluit Schnabel om het subtiel te houden.

Mads Mikkelsen een rol van nog geen vijf minuten schermtijd geven, doet de Deense Hollywoodster allesbehalve eer aan, maar Willem Dafoe ('The Passion Of The Christ', 'The Florida Project') veegt onze frustraties weg met de enorme geloofwaardigheid waarmee hij speelt. Er hangt een voortdurende droefheid over de man, maar de glinstering in zijn ogen wanneer hij zich tussen het groen bevindt spreekt boekdelen. Hoe Van Gogh zich precies gedroeg, valt niet na te gaan, al is het een raadsel voor ons hoe de man Engels wist te spreken in een Frans boerendorp in 1887. Dafoe weet zich nochtans goed te redden in het Frans, dus hij had het even goed de hele film kunnen doen.

Wat Schnabel wél enorm goed in beeld brengt, is Van Gogh zijn verbintenis met de natuur. Van minuut één is duidelijk dat de impressionist enkel schoonheid en geluk vindt in de verdorde zonnebloemvelden en de groene grasweides. Voor het geschilder zelf nemen we onze baret af voor Dafoe. Deze scènes zijn al in grote aantallen aanwezig in de film, maar wij kunnen gerust nog enkele uren gefascineerd toekijken hoe de man zo bedreven met zijn penselen over het doek strijkt, wrijft en tikt.

Details Nu in de zalen
Regisseur: Julian Schnabel
Acteur(s): Willem Dafoe, Oscar Isaac, Mads Mikkelsen, Emmanuelle Seigner
scenario: Julian Schnabel, Louise Kugelberg, Jean-Claude Carrière
DOP: Benoît Delhomme
Jaar:
2018
Speelduur:
110 min.