Dunkirk

Een constante tijdbom waarbij de weg naar huis even kort lijkt als die naar de afgrond

Over de wereldoorlogen zijn al talloze films gemaakt, waaronder zeker enkele onvergetelijke die voor de komende generaties een duidelijk beeld kunnen vormen over hoe het geweest moet zijn om zoiets mee te maken. Sinds de zomer van 2017 mag ‘Dunkirk’ zich tot dat illustere lijstje rekenen. De verwachtingen voor deze oorlogsfilm stonden hooggespannen, – hoe kan het ook anders als Nolan een nieuwe film aankondigt - maar hij heeft allesbehalve teleurgesteld.

De eerste beelden en de prachtige muziek van Hans Zimmer zetten meteen de toon voor 106 minuten spanning en beklijvende verhaallijnen. De meeste van de films die het bovengenoemde lijstje invullen, teren voornamelijk op de treffende actiescènes en meesterlijke acteerprestaties, waardoor gevoelens als pijn en verdriet van het scherm spatten. In ‘Dunkirk’ daarentegen is het de cinematografie in combinatie met een ijzersterke soundtrack die het hele verhaal naar een hoger niveau tilt. Tel daar nog eens zwaargewichten als Tom Hardy, Cillian Murphy en Kenneth Braghan bij op en je krijgt een onfeilbare kans op slagen.

Voor ‘Dunkirk’ rekende Nolan opnieuw op het fotografische genie Hoyte Van Hoytema, met wie hij samen het meesterwerk ‘Interstellar’ op de wereld losliet. De Zweeds-Nederlandse cameraman mag daarnaast andere successen als ‘Her’ en ‘Spectre’ op zijn conto schrijven. Voor dit bloedstollende oorlogsdrama werd hij genomineerd voor een Oscar voor ‘Best cinematography’, waarna hij in zijn thuisland, geheel terecht, de bijnaam ‘Tovenaar van het licht’ kreeg toegewezen.

De film is een constante tijdbom waarbij de verlossing even dichtbij lijkt als het einde, de weg naar huis even kort als de lijdensweg naar de afgrond en de hoop op overleven even groot als de angst om vergeten te worden. De dialogen zijn kort, maar raken altijd de juiste snaren aan. Het verhaal kent dan ook geen woord te veel of te weinig, wat maar zelden kan gezegd worden van een film van 106 minuten. Zo kreeg Tom Hardy slechts tien regels tekst voor zijn rol als gevechtspiloot en toch werd hij door verschillende kenners getipt voor een Oscar.

Dat ‘Dunkirk’ op 4 maart minstens één nominatie zal verzilveren lijkt bijna zeker. Maar we verwachten toch vooral een tweede beeldje voor Hans Zimmer, die na zijn prijs voor de originele score van ‘The Lion King’ wel nog acht keer genomineerd werd, maar nooit meer het podium mocht bestijgen. Drieëntwintig jaar na zijn eerste Oscar blijft Zimmer met een onnavolgbare creativiteit filmmuziek componeren. Zo maakte hij ook in ‘Dunkirk’ gebruik van de befaamde ‘shepard tone’, waarvoor een horloge van Nolan zelf als basis werd gebruikt en zo het hele verhaal van een oneindige spanningsboog voorzag die je niet zal loslaten.

Details Nu in de zalen
Regisseur: Christopher Nolan
Jaar:
2017
Speelduur:
106 min.