Down to earth

Aarding zoeken

Doorgaans heb je drie kabels nodig om een ruimte te verlichten: een blauwe, een zwarte en een geel-met-groene. Rolf Winters en zijn crew gebruiken vooral de laatste, de aarding. Even divers gekleurd is de garderobe van het publiek van ‘Down to earth’, de documentaire die in Nederland reeds tienduizenden mensen op zoek naar spirituele verdieping wist te lokken. Ook in Leuven is de belangstelling groot en de dubbele auladeur fungeert al snel als flessenhals. Ongeacht het onderwerp of het type publiek; wanneer de groep groot is en het gaatje klein, wil iedereen de eerste zijn en het beste plekje claimen.

Ironisch genoeg gaat de film net daarover: haasten en onthaasten, verkwistend versus duurzaam in het leven staan. Rolf Winters en zijn echtgenote Renata Heinen hadden rond de laatste eeuwwende een ontembare drang naar ‘aarding’ en besloten dan maar radicaal nieuwe paden te verkennen. Het hectische leventje in Londen werd ‘on hold’ gezet en met drie jonge kinderen staken ze de oceaan over, om uiteindelijk vier jaar bij de Anishinaabe, ‘native Americans’, te verblijven. Ze leerden er ‘Nowaten’ kennen, hij-die-luistert, een oude Indiaan die de film met zijn levenswijsheden aan elkaar praat. Hij waarschuwt ons voor gedachtenpatronen die alles te complex maken, terwijl het menselijke leven net als elke andere levensvorm op aarde onvoorwaardelijk verbonden is met de schepping. Met zachte stem pleit hij voor meer aandacht en deelname aan de natuur.

Voortdurend plaatst 'Down to earth' de westerse, jachtige levensstijl tegenover de krachtige dialectiek van geaard én spiritueel actief zijn. Verschillende ‘earth keepers’ passeren de revue: stamhoofden en sjamanen van over de hele wereld benadrukken keer op keer dat de wereld – dat hopen ze – in transitie is en zich stilaan, zij het moeizaam, voorbereidt op een meer nederige en hernieuwde aandacht voor de veelheid van het leven. In plaats van het ego bot te vieren, moet er opnieuw verbinding worden gemaakt. Met elkaar en met de natuur die alomtegenwoordig is. Hoewel de boodschap van meet af aan duidelijk is en een spanningsboog hier van geen tel is, slaagt de documentaire er moeiteloos in de aandacht van de zaal vast te houden. Meer zelfs, doodstil is het en wanneer een onbekende per ongeluk zijn voet tegen de mijne aanstoot, voelt het zelfs alsof wij kort hebben ‘geconnecteerd’.

De inleiding en het vraaggesprek achteraf zijn eigenlijk overbodig. De boodschap is eenvoudig en doeltreffend. Meer zelfs, de gladde stijl van Rolf Winters ontluistert de betoverende kracht van 'Down to earth'. Vóór zijn onthechting was Winters een marketeer, een ‘leadership consultant’ en dat zie je er nog een beetje aan. Hij staart en glimlacht tegelijk. Opvallend genoeg straalt iedereen na afloop. Verlicht en geaard.

Details Nu in de zalen
Regisseur: Renata Heinen, Rolf Winters
Montage: Sahil Gill, Andrew Quigley
Producent: Christian Bettler, Rolf Winters
Muziek: Stephen Warbeck
Jaar:
2015
Speelduur:
82 min.