The Doors

'Break on through to the silver screen'

In 1991 regisseerde Oliver Stone zijn biopic "The Doors". Het werd een klassieker in het genre, zo bleek later, en is nu eindelijk ook op DVD terug te vinden.

In "The Doors" vertelt Stone het verhaal van de legendarische Amerikaanse band. Net als in real life krijgt ook hier zanger Jim Morisson alle aandacht. Niet moeilijk: alles aan hem was sex 'n' drugs 'n' rock 'n' roll (letterlijk) en dus uitstekend voer voor de pers, die 'm dan ook als een stel gieren (soms ook letterlijk) besprong. Hierdoor kregen The Doors de aandacht die ze verdienden, maar anders misschien nooit gekregen zouden hebben.

In "The Doors" volgen we Morisson vanaf z'n high school-tijd, waar hij zijn aan/af-vriendin-voor- het-leven Pamela Courson én zijn later medebandleden leert kennen. Alle sappige details, zoals de ontmoeting met Andy Warhol of toen Morisson kleine Jim tijdens een concert bovenhaalde, tot zijn dood in een Parijs bad komen er in aan bod. Maar daar eindigt Stone niet. De regisseur gaat ook op zoek naar Morissons visies en drijfveren.

Niet alleen Meg Ryan, tegenwoordig vooral berucht om haar romantische komedies, is zonder veel moeite geloofwaardig als Morissons groupievriendin. De bandleden, waaronder Kyle MacLahlan (agent Cooper uit "Twin Peaks", tegenwoordig te zien in "Sex & the city"), leerden hun respectieve instrument spelen, wat de echtheid alleen maar ten goede komt. En over echtheid gesproken: Val Kilmer spéélt Morisson niet, hij is 'm gewoon en zette daar en dan waarschijnlijk de vertolking van zijn leven neer. Ook beeldmatig is alles tot in de puntjes uitgewerkt en worden de eind-sixties, begin-seventies zó je gezicht in geblazen. Dat de muziek van (uiteraard) The Doors daar nog een schepje bovenop doet, is wel duidelijk.

In 1991 regisseerde Oliver Stone zijn biopic "The Doors". Het werd een klassieker in het genre, zo bleek later, en is nu eindelijk ook op DVD terug te vinden.

Lees de volledige review »
Details Nu in de zalen
Regisseur: Oliver Stone
Acteur: Val Kilmer, Meg Ryan, Kyle MacLachlan, Frank Whaley, Kevin Dillon
Jaar:
1991

1 Disc

Wijsneuzerige afgoderij

Op deze dvd slechts één extra 'extra' naast de geschreven bio's van regisseur, cast en de band, en de fotogallerij. Namelijk de documentaire 'Jim Morrison: a poet in Paris'. De makers richtten zich volledig op het leven dat Jim Morrison leidde na de stopzetting van The Doors. Morrison vertrok naar Parijs om zich te herbronnen en gedichten te schrijven. En dat is dan ook het enige geloofwaardige 'feit' dat meegedeeld wordt in deze docu.

Verder wordt er overdadig gegooid met pafferige speculaties over de innerlijke wereld van Morrison: waarom hij in welke straat woonde, waarom hij uitging met bepaalde mensen in bepaalde clubs, waarom hij zich niet thuisvoelde in Parijs of waarom net wel. Dit armzalig maar pedant gegok komt allemaal uit de mond van een professor geschiedenis die zijn imago wat wil opkrikken bij zijn studenten door een link te leggen met The Doors. Hij ziet in elke song, in elke tekst (waarvan hij de titel op z'n lachwekkend - maar bloedserieus - Frans-Engels uitspreekt) wel een verwijzing die Jim heeft gemaakt naar een of andere Griekse god. De enige vergelijking en ophemeling die wij zien, is die met en naar Dyonisus.

Ook laat hij één van z'n thesisstudenten het leven van 'God Morrison' reciteren alsof hij er zelf bij was. Toch komen er ook wat 'kennissen' (lees: mensen die toevallig op café het glas hebben geheven met Morrison en hem ondertussen zijn gaan beschouwen als een - dode - vriend voor het leven) freestylen over de invloed van de mythische zanger op hun leven. Deze docu creëert de perfecte balans tussen goden en afgoderij, en is daarom uiterst enerverend, slaapverwekkend, bekakt en totaal overbodig. Gelukkig hebben we de film nog om naar te kijken.

Titel: The Doors
Jaar:
2008
Ondertitels:
Nederlands
Audiotrack:
Engels
Formaat:
16:9 Anamorphic
Sound type:
Dolby Digital 2.0

Reageer