De premier

Lichtjes van de pot gerukt entertainment

Stel je het even voor: de Belgische premier die de Amerikaanse president moet vermoorden. Charles Michel dus, die Barack Obama een kopje kleiner moet maken. Of iets langer geleden, Elio Di Rupo of Yves Leterme, die een wapen ter hand moeten nemen. Klinkt wat ongeloofwaardig, niet?

Met dat gevoel worstelt ook ‘De premier’, de langverwachte nieuwe film van Erik Van Looy. Die draait om – je raadt het al – de Belgische premier die de Amerikaanse president moet neerschieten. Als hij dat niet doet, gaan zijn vrouw en kinderen eraan. De politicus, die door z’n collega’s wel eens smalend ‘schotelvod’ genoemd wordt, moet plots een koelbloedige moordenaar worden. Als dat maar goed komt.

De ietwat van de pot gerukte verhaallijn maakt het niet makkelijk om je in te leven in het verhaal. Dat wij er toch in slaagden om na tien minuten de knop om te draaien, komt vooral door de sterke acteerprestaties. Koen De Bouw - Van Looys fetisjacteur – overtuigt als premier Michel De Vreese. Tine Reymer en Charlotte Vandermeersch zorgen voor girlpower. Zij slagen erin om de vrouw en de assistente van de premier met de nodige nuance en gelaagdheid te vertolken. Al is het vooral Stijn Van Opstal die de show steelt als de lichtjes psychopathische handlanger van de meestercrimineel (Dirk Roothooft). Meer Stijn op tv en in de cinema, aub!

De film ziet er bovendien geweldig uit. Veel scènes ogen indrukwekkend en worden met precisie in beeld gebracht. De liefde voor Hollywood is er bij Van Looy niet minder op geworden na de flop van ‘The loft’ in Amerika. Zo zijn er heel wat verwijzingen naar Alfred Hitchcock (het onschuldige hoofdpersonage dat in straffe situaties belandt, het thema voyeurisme) en de James Bond-films (de technologische snufjes van de ‘meestercriminelen’, het veelvuldige bloedvergieten). De film doet zijn uiterste best om eruit te zien als de Vlaamse versie van een Amerikaanse blockbusterthriller en slaagt daar ook in. Zeker in het eerste uur zitten er heel wat spannende momenten.

Helaas zakt de film na een dik uur wat in elkaar. De pot met clichés wordt bovengehaald – uiteraard hebben de premier en zijn assistente een affaire – en het verhaal neemt bizarre sprongen. Wanneer de criminelen proberen uit te leggen waarom de president koud gemaakt moet worden, blijf je met een onvoldaan gevoel achter. Bovendien deed het over the top acteerwerk van Adam Godley als de Chief of Security van de Amerikaanse president onze tenen krullen.

Dat neemt niet weg dat ‘De premier’ toch vrij uniek is voor de Vlaamse cinema. Dat Van Looy zich aan dit ambitieuze project waagt, verdient bewondering. Dat de film goed zal scoren, staat als een paal boven water. Van Looy kan namelijk elke avond reclame maken voor een miljoen mensen tijdens ‘De slimste mens ter wereld’: de grapjes over ‘De premier’ waren de voorbije week niet op één hand te tellen. Naast een getalenteerde regisseur is Van Looy dus misschien vooral een meestermarketeer.  

Details Nu in de zalen
Jaar:
2016
Speelduur:
115 min.