Avatar

Het magische brilletje

Is 3D-cinema een blijvertje? Ziedaar één van de belangrijkste vragen die wij ons afgelopen filmjaar stelden. Natuurlijk is 3D een leuke meerwaarde in uw filmervaring. Natuurlijk betaalt u graag een paar euro's meer om zo een brilletje op te zetten. Maar kunnen 3D-effecten zodanig worden aangewend dat ze een film ook optillen naar een nieuw niveau of blijft het bij 'een leuke gimmick'?

Liefhebbers van 3D - en liefhebbers van cinema tout court - kijken dan ook al een hele tijd uit naar 'Avatar', de nieuwste film van James Cameron, die de laatste nieuwe snufjes op gebied van driedimensionele cinema gebruikt. Cameron hoef je uiteraard niets meer te leren: de man bracht ons al 'Terminator', 'Aliens' en hét kassucces van vorige eeuw: 'Titanic'. Hij bedacht het idee voor 'Avatar' al ten tijde van 'Titanic', maar wilde wachten tot de technologie op punt stond om aan de film te beginnen. En ziet: het wachten is voorbij!

Het verhaal zat al in de trailer vervat: ex-marinier en rolstoelpatiënt Jake Sully (Sam Worthington) reist in een nabije toekomst naar de planeet Pandora. De planeet is de vindplaats voor een erg zeldzaam mineraal maar helaas wordt Pandora ook bewoond door blauwe wilden: de Na'vi. Om contact te leggen met de vijandige Na'vi en de giftige atmosfeer van de planeet te trotseren maken de militairen gebruik van de zogenaamde Avatars: lichamen die ze op afstand kunnen besturen en vervaardigd zijn uit DNA van de Na'vi. Jake ontwikkelt stilaan veel respect voor hun manier van leven, wordt verliefd op plaatselijke schone Neytiri en krijgt het op den duur erg moeilijk om zijn twee levens te combineren.

Zullen we meteen met het goede nieuws beginnen? Visueel stelt de film niet teleur. Je komt ogen te kort om de prachtige wereld van Pandora helemaal in je op te nemen. Alleen al voor de beelden verdient Cameron applaus. Hij trekt alle registers open en het is zeker niet verwonderlijk dat 'Avatar' één van de duurste films ooit geworden is. De man lijkt ook wel te beseffen dat dit een mijlpaal is in zijn carrière en heeft in 'Avatar' enkele verwijzingen gestoken naar zijn vroegere films.

Is 'Avatar' ook een mijlpaal in de filmgeschiedenis? Wel, daar wringt nu voor ons het schoentje: als je het 3D-brilletje afzet, verdwijnt ook de magie en blijft er slechts een middelmatige film over. En dat zeggen we niet van harte. Het verhaal van 'Avatar' speelt met het idee van het contrast tussen de 'koloniserende blanke' en de 'edele wilde', maar daar vonden we Cameron toch te lyrisch worden. We vrezen zelfs een beetje dat hij het allemaal wat braafjes heeft gehouden om een zo breed mogelijk publiek toe te laten tot de zalen. Daarenboven zit hij ook de hele tijd met een erg vette knipoog te verwijzen naar de Amerikaanse buitenlandpolitiek ('We will fight terror with terror!'). Een nobel streven, maar het had wel subtieler gekund. Het verhaal laat het te vaak afweten naar onze zin, wat erg jammer is. Bovendien is 'Avatar' ook een half uur langer dan hij had moeten zijn.

Kortom: ja, deze film brengt 3D technologisch gezien naar een nieuw niveau, maar helaas: ook bij 'Avatar' blijft het gewoon een gimmick. Waar bijvoorbeeld 'Coraline' en 'Up' geen 3D nodig hadden om sterke films te zijn, vrezen we dat dat bij 'Avatar' niet het geval is. De DVD zullen we dus aan ons laten voorbij gaan.

Zoals ze bij het programma 'Komen eten' zouden zeggen: Cameron is een goede gastheer die als geen ander weet hoe hij zijn gasten moet entertainen. Spijtig dat het eten zelf wat aan de flauwe kant was.

Details Nu in de zalen
Regisseur: James Cameron
Acteur: Sam Worthington, Sigourney Weaver
Jaar:
2009
Speelduur:
161 min.