American gangster

'Harlem, heroïne en huidskleur'

Zelden hebben we het zo moeilijk gehad om een deftige evaluatie van een film te maken. Vanaf de eerste minuut al heeft ‘American Gangster’ een waanzinnig vet geluid en beeld. Je verwacht niet anders van Sir Ridley Scott, maar hij lapt het hem wel weer. Denzel Washington paradeert voor de camera in piekfijne, jaren '70-kostuumpjes en de lens is zo gedetailleerd dat je elke grimas, rimpel of putje in het gezicht ziet. Washington is Frank Lucas, een ex-bodyguard van een gangsterbaas en wil na diens dood, zijn eigen ‘bedrijfje’ in Harlem opstarten. Heroïne is hip en Lucas contacteert familie die een bar in Vietnam heeft om in plaats van via ettelijke omwegen (ergo: onkosten) gewoon de golden brown rechtstreeks te importeren. Met de hulp van Uncle Sam die in het moeras van Irak – euh – Vietnam vast zit. Kwaliteit gegarandeerd, inkomsten dito.

Lucas bouwt een imperium op maar tegen dan heb je – ondanks de visuele pracht en heerlijk afgemeten shots – al een beugevoel dat naar het einde van de film steeds sterker wordt. Ja, het gaat hier over een – pas op, te vaak gebruikt woord – rise & fall. Volg even mee met ons: er is het neefje dat de grote baas in de shit brengt, er is de knappe vrouw waardoor de gesofisticeerde en gedisciplineerde Lucas fouten maakt en als finale dooddoener: er is het contrast tussen de verbeten flik (Russel Crowe) die weinig geld heeft en een pijnlijke echtscheiding doormaakt terwijl Lucas pakken geld schept en een Puertoricaanse schoonheidskoningin (de knappe vrouw quoi) trouwt.

Deze recensie is te kort om alle films en reeksen op te sommen die dergelijke thema’s/clichés (schrappen wat niet past) gebruiken. Dat Armand Assante, die vroeger nog John Gotti heeft geincarneerd, een Italiaanse baas speelt in ‘American Gangster’, wrijft als het ware extra zout in de wonde. Dat het waar gebeurd is, lijkt een vrijgeleide om je niet over originaliteit te hoeven druk maken. Maar dat is natuurlijk niet zo. Het gangsterdrama is in feite een volledig uitgemelkt genre en de drie unieke elementen (Harlem, huidskleur en heroïne) redden ‘American Gangster’ niet.   

Nee, de film duurt niet te lang en nee, Lucas wordt niet op een voetstuk geplaatst (= kritiek uit de Amerikaanse pers): daarvoor zijn er genoeg vreselijke heroïnebeelden. Misschien moeten we het nog eens herhalen: ‘American Gangster’ is vakmanschap, met degelijke acteerprestaties en verbluffende beelden. En dat zouden we ook meer appreciëren als het twintig jaar geleden gemaakt was. Nu is het inhoudelijk niks nieuws onder de zon. Nu ligt de lat aanzienlijk hoger. En bijvoorbeeld op het gebied van klassieke oneliners komt ‘American gangster’ niet in de buurt van die lat. Er zit geen “I always tell the truth even when I lie” (Scarface) of “Keep your friends close but your enemies closer” (Godfather) materiaal tussen. Dus, voor wie werkelijk immuun is voor de clichés van het gangsterdrama, is dit een aanrader, de rest van de mensheid zou best iets anders gaan zien.

En voor de mensen die het ‘originele’ idee krijgen om het verhaal te verfilmen van een lesbische gangsterkoningin die door haar neefje en een knappe vrouw in de problemen komt, ondanks dat de flik die achter haar zit geen leven heeft: doe ons dat asjeblief niet aan.

Zelden hebben we het zo moeilijk gehad om een deftige evaluatie van een film te maken. Vanaf de eerste minuut al heeft ‘American Gangster’ een waanzinnig vet geluid en beeld.

Lees de volledige review »
Details Nu in de zalen
Regisseur: Ridley Scott
Acteur: Denzel Washington, Russell Crowe, Ridley Scott, Josh Brolin, Chiwetel Ejiofor, Lymari Nadal
Jaar:
2007
Speelduur:
157 min.

3-Disc

Top-dvd

Toegegeven, wij waren nogal kritisch over ‘American gangster’. Desalniettemin was het één van de opmerkelijkste films van 2008. Van zo een stilistische parel – Ridley Scott, we kennen je ondertussen al! – kun je massa’s extra’s verwachten en ‘The definitive edition' stelt niet teleur.

De extended cut, met het alternatieve einde, is wel een maat voor niks, maar net daarom is het einde waarschijnlijk ook geschrapt voor de cinemazalen. Een vriendschappelijke en weinigzeggende wandeling tussen de twee voormalige kemphanen is niet bepaald het einde dat je verlangt van een film die toch aanzienlijk wat suspens heeft.

Nee, geef ons dan maar die uitstekende audiocommentaar van Scott en scenarist Steve Zaillian ('Schindler’s list'). Beide weten elk voor hun eigen veld uitermate boeiende dingen te vertellen. De samenwerking tussen beide mannen ging een versnelling hoger toen Scott de eerste draft van Zaillian las. Ook gaan ze in op het advies van de echte Richie Roberts en Frank Lucas, die zelfs enkele keren op de set geweest zijn.

Op de tweede schijf vind je de zeer knappe documentaire ‘Fallen empire: making American gangster’, een 85 minuten durende special die ook uitgebreid op enscenering, kledij en locatiekeuzes ingaat (die ook al op de 2-disk editie stond).

Disk 3 moet dan nog aan de beurt komen en voor wie nóg nieuwsgierig is, is er ook een bijdrage van NBC’s Dateline vóór de film uitkwam, nog een special en enkele videoclips. Vooral het heerlijk soulvolle ‘Do you feel me’ van Anthony Hamilton is een aanrader. Jay-Z fans kunnen ‘Blue magic’ bekijken. Wie dan nog niet overtuigd is, kan door het mooie bijgevoegde 36 pagina’s tellende boekje gaan. Ridley Scott is en blijft een meesterestheet. En beter dan deze editie vind je niet.

Titel: American gangster
Jaar:
2008
Ondertitels:
Nederlands
Audiotrack:
Engels Dolby Digital 5.1
Formaat:
Widescreen

Reageer

Meest recent