Dimitri Verhulst, 'Godverdomse dagen op een godverdomse bol'

Dimitri Verhulst, 'Godverdomse dagen op een godverdomse bol' (2008)

Godverdomme!

Het is altijd iets met die Dimitri Verhulst. Dinsdag kwam zijn jongste roman 'Godverdomse dagen op een godverdomse bol' uit. Dat ging gepaard met een mediaoffensief waar de gemiddelde Amerikaanse generaal in Irak nog wat van kan leren. Er was werkelijk geen tv-programma of krant waar hij niet zijn sympathieke zelf stond te wezen. Zo irritant! Erger was het feit dat 'Godverdomse dagen op een godverdomse bol' – van nu af 'GDOEGB' – gratis bij Humo zat. Een lelijke streep door de rekening van de vele kleine boekenhandelaars die literatuur nog als iets meer dan louter een product zien. Wij zaten dus al met geslepen messen klaar om 'GDOEGB' eens stevig de grond in te boren. Maar wat blijkt nu? Verhulst – de smeerlap! – heeft een geweldig boek geschreven.

Het mooie aan 'GDOEGB' is dat de hoofdrollen gespeeld worden door u en ik. Hoewel, aan al de vetzakkerij te zien, toch eerder door u. De roman vertelt namelijk de hele geschiedenis van de mensheid. En dat in amper tweehonderd pagina's! Het verhaal begint bij het moment dat we uit het water kropen, moeizaam, want 'alle begin is moeilijk'. Het vertelt over het oude Rome, de Middelleeuwen, de Industriële Revolutie en eindigt bij de massamoord in Hiroshima.

Verhulst noemt die gebeurtenissen niet bij naam. Hoewel hij duidelijk zijn research gedaan heeft, beschrijft hij ze enkel. Het is aan de lezer om te ontdekken over welke historische periode hij het heeft. 'GDOEGB' heeft geen plot. Een groot deel van het leesplezier haal je uit deze herkenning.

Dé troef van dit boek is echter de taal waarin het geschreven is. Met 'GDOEGB' kroont Verhulst zich tot dé stylist van de Vlaamse – ach wat – tot dé stylist van de Nederlandse Letteren. De taal waarin dit boek is neergepend, is niet minder dan subliem. 'De kapellekensbaan' heeft duidelijk als voorbeeld gediend. Louis Paul Boon lijkt wel een bastaardkleinzoon te hebben.

De stijl is trouwens niet het enige dat aan Boon doet denken. Ook het sociaal engagement is Verhulst niet vreemd. De berusting van 'wat heeft het alles voor zin' lijkt soms de bovenhand te nemen, maar toch kan Verhulst niet verstoppen dat hij kwaad is. Hij is kwaad op de mensheid. Kwaad omdat onze hebzucht en bloeddorst altijd weer de bovenhand nemen. Kwaad omdat de hersenloze streber het steeds opnieuw haalt van de lummelende kunstenaar.

Met dit boek neemt Verhulst standpunten in die lijnrecht ingaan tegen de huidige tijdsgeest. Een pleidooi voor sterke, militante vakbonden is er daar slechts één van. Dat engagement siert hem. Er zijn veel te weinig schrijvers die hun nek nog zo durven uitsteken. Het is daarom des te spijtiger dat 'GDOEGB' met zo'n gigantische commerciële stunt op de wereld losgelaten is. Het ondergraaft de geloofwaardigheid van deze ijzersterke roman en van zijn schrijver.

Maar genoeg mierenneukerij. We zouden bijna nog vergeten zeggen dat wij ons geweldig geamuseerd hebben bij het lezen van 'GDOEGB'. De geschiedenis van de mensheid, sociaal engagement… het mag allemaal zwaar op de hand lijken, maar dat is het niet. 'GDOEGB' is bovenal een heel geestig boek.

Humor, een doorgedreven les geschiedenis, een sociale stamp onder uw gat... wat wilt u eigenlijk nog meer? 'Godverdomse dagen op een godverdomse bol' ligt nu toch te slingeren op uw salontafel naast die Humo. Lees dat boek dan godverdomme ook eens!

Geert Schuermans