Zidrou & Porcel, 'De nar'

De legende van de nar

Mysterieuze legendes. Door de tijd geërodeerde verhalen. Mensen, nu eeuwenoud, uit landen die al lang niet meer bestaan. Hun straten gemaakt van zand en modder, hun huizen in de schaduw van het grote kasteel. Het denken verliep anders. Magie en het onverklaarbare waren even reëel als de wind, het vuur en de aarde.

'De nar' is zo'n legende, maar dan modern, geschreven door Zidrou, getekend door Porcel. Het verhaal van een kleine jongen, geboren in de kerker van een middeleeuwse burcht. De zoon van een geketende vrouw. Seconden na de geboorte aan haar borst ontrukt, voor de wolven gegooid. Voor de hond, die het jongetje niet verslinden zal. De jongen, oneerbiedig Fluim genaamd, leeft als Romulus en Remus in het duister van de koninklijke kerker. De gevangenen, de gemartelden en de ratten als enige vrienden.

Fluim overleeft. Meer nog, fluim blijft opgewekt. Vrolijk. Hij ziet het bloed, ademt het vocht uit de muren, absorbeert het zwarte licht, maar verliest nergens de moed. Zijn dromen, de vogels uit zijn fantasie, doen hem overleven.

Fluim: geluk heeft hij niet, maar niets krijgt hem klein. Noch een leven in de ondergrond, noch zijn lichamelijke vervorming. Fluim is lelijk. Een gedrocht. Hij heeft geen kin, zijn hoofd lijkt als door de duivel uitgebraakt. Maar zijn ogen stralen, daar zie je wie Fluim is. De sprankel hoop.

Zidrou vertelt het verhaal via een van de gevangenen uit de kerker. Een geboeide man vertelt het legendarische verhaal van Fluim de nar. Over zijn liefde voor de prinses. Over de magie van zijn kus. Hoe de nar mythe wordt.

Zidrou, de gevangene, vertelt het verhaal als waarheid. Alsof het zo is, echt. Zidrou hanteert een plechtige toon die doorgaans voor religieuze verhalen gereserveerd is. Oprecht geloven in het volstrekt ongeloofwaardige. Hoop die uit de woorden straalt. Of de wereld echt draait zoals uitgelegd wordt in het verhaal, is van geen belang. Die toon maakt indruk. Je wordt meegevoerd naar andere tijden, wordt losgerukt van een droog wetenschappelijk hedendaags denken. Zidrou opent je voor de gevoeligheden van de legende.

Porcel tekent zoals Zidrou vertelt. Beide heren, die elkaar in de loopgraven ontmoetten, lijken voor elkaar gemaakt. Het mythische van de tekst, gevat in rauw realisme, straalt uit de tekeningen. De velden vol gesneuvelde ridders, bloed sijpelend in het gras, grijze hemels boven donkere burchten. Bruine dorpen, gelittekende gezichten. Porcel toont de onherbergzame werkelijkheid waaruit legendes ontstaan. Hij tekent realistisch, gevoelig. Fluim is lelijk, dat is zeker. Maar zijn ogen, Porcels ogen, zeggen waar het over gaat.

De legende van 'De nar' is klein. Een sprankel waar je in mee moet gaan. Niet spectaculair groots, niet wereldschokkend. Een trip naar een vergeten wereld. Zij die niet kunnen wijken van hun moderne blik, zullen hier niet veel aan hebben. Dit is voor de andere: de ziel die hunkert naar romantische, tragische tijden, die geen genoegen neemt met een iScherm of ironisch postmodernisme.

Details Strips
Scenario: Zidrou
Tekeningen: Francis Porcel
Uitgeverij: Dargaud
Jaar:
2015
Aantal pagina's:
64