Xavier Fourquemin & Philippe Charlot, ‘De Wezentrein 8: het afscheid’

Afsluiten in schoonheid

In het najaar van 2013 - het Maidan-plein staat nog in lichterlaaie, 'The Broken Circle Breakdown' is alomtegenwoordig - kregen we het eerste deel van ‘De wezentrein’ onder ogen. 'Een inhoudelijk straffe en visueel degelijke strip' schreven we toen, een vlieger die opging voor de volgende drie episodes.

Normaal gezien ging het bij die vier delen blijven, maar vanwege het overweldigende succes van de reeks kwamen daar nog eens evenveel afleveringen bij. ‘Het afscheid’ is het definitieve orgelpunt, en daar zijn we blij om. Want heel eerlijk? Het vet is al een tijdje van de soep. Met dit laatste deel sluiten tekenaar Xavier Fourquemin en scenarist Philippe Charlot hun succesreeks gelukkig in schoonheid af.

De twee eerste cyclussen - waarin Jim, Joey en Harvey centraal stonden - blijven uitmuntend. In de twee laatste tweeluiken volgen we de zoektocht van de ondertussen bejaarde Joey naar zijn roots. Die zoektocht eindigt in Ierland, nabij Connemara - tiens, van waar kennen we die naam ook alweer? Joey gaat er op zoek naar Louisa, het meisje dat hij leerde kennen via langeafstandsradio-uitzendingen - duizend punten bij het scrabbelen. Maar wanneer hij haar in levende lijve ontmoet, duiken er nieuwe problemen op.

Zoals altijd in ‘De wezentrein’ vlecht Charlot twee verhaallijnen die zich in verschillende tijdsvakken afspelen door elkaar. Zo zien we, naast het Ierse avontuur, een piepjonge Joey aan de zijde van beschermengel Lisa, die als kersverse burgemeester een weeshuis probeert op te starten. De plannen worden echter gedwarsboomd door een inspecteur van North Pacific en een historisch verschijnsel waarover we hier verder niks verklappen. Het wordt wel duidelijk hoe Lisa haar statuut van burgemeester uiteindelijk verliest.

De laatste twee overblijvende verhaallijnen worden dus netjes afgerond; als kers op de taart passeren alle hoofdpersonages uit de reeks nog eens. Samengevat in één beeld dan nog wel, en uiteraard op dé trein gesitueerd. Een mooi, waardig slot voor een soms wisselvallige maar nooit minder dan degelijke serie.