Willy Vandersteen, 'Amoras - deel 1: Suske'

De 'Batman: year one' van Suske en Wiske

Mocht Willy Vandersteen nog geleefd hebben, hij zou dit jaar honderd jaar geworden zijn. De geestelijke vader van striphelden Suske en Wiske vertrok evenwel naar de eeuwige jachtvelden in 1990. In die 23 jaar tijd zijn zijn creaties blijven ademen. In tegenstelling tot pakweg Hergé, die niet wou dat er na zijn dood nieuwe Kuifje-albums getekend werden, gaf Vandersteen die toestemming wel aan zijn studio. Met strikte instructies. Zoals het feit dat kale knikker Lambik en Sidonia nooit met elkaar mochten trouwen. Maar niemand had mogelijk gedacht wat nu met Vandersteens creaties gebeurt ...

In de zesdelige Amorasreeks, waarvan het eerste album 'Suske' net in de rekken ligt, krijgen Sus en Wis een realistische make-over. Weg van de klare lijn die we gewoon zijn, een pak grauwer en met meer sérieux. Een herdenken zoals dat destijds met Batman gebeurde in Frank Millers 'Year one'. Het duo striphelden is ook wat ouder, met alle uiterlijke kenmerken vandien (ja, Patrick Van Gompel, Wiske heeft borsten). En terwijl elk geweld in de 'rode reeks' pijnloos is, is het dat hier duidelijk niet. Bloed en andere lichaamsvochten spatten van de pagina's, in een verhaal dat een James Bond-achtig karakter heeft.

Maar laten we wel wezen: dat verhaal neemt in dit eerste deel nog maar een aanvang, is de spannende proloog voor wat in verdere episodes te lezen zal zijn. Noem het de setup, van personages in hun nieuwe fysiek maar met duidelijk nog de uitgelijnde karakters die Vandersteen voor ogen had (knap gedaan van scenarist Marc Legendre). Van een wereld die veel meer met de onze te maken heeft dan ooit het geval was, van het crisispessimisme van Lambik tot het crisiscongres - we vermoeden over het klimaat - waar professor Barabas zijn 'afspraak met de geschiedenis' wil maken. Maar ook met een centrale booswicht in - hoe kan het ook anders - Krimson. En die is zoals vanouds up to no good.

In het verhaal keren we terug naar Amoras, het mystieke eiland waar de Suske en Wiske-avonturen destijds begonnen, in 1947. We bevinden ons nu in 2047, precies honderd jaar later en krijgen een glimp van hoe het er nu met het eiland aan toe gaat. De mageren van destijds heten tegenwoordig de Skinnies, en hun strijd met de vetten (hier: de Fatties) lijkt nog niet gestreden - al krijgen we daar maar een hint van te zien. Scenarist Legendre speelt moeiteloos met de gekende elementen, en voegt er een eigen twist aan toe. Eentje die ook uit een gloednieuw personage bestaat: Jérusalem. Hoe zij precies in het plaatje past, is nog niet helemaal duidelijk. Dat ze een boon heeft voor Suske, dat wel.

De tekenstijl van Charel Cambré doet wat denken aan die van Loisel in zijn 'Peter Pan'-reeks, nog altijd stripfiguren maar met dat ruige realisme dat de reeks duidelijk op volwassen leest schoeit. Cambrés cadrage is bovendien erg filmisch, met wideshots, close-ups en in your face actie. Een animatie- of zelfs live actionversie van 'Amoras' zijn we nu al genegen, al wil de uitgeverij over die mogelijkheid nog niks kwijt. 'Eerst de reeks, dat is nu onze bekommernis', zo klinkt het. Wat ons betreft mag het gerust al wat meer zijn.

Details Strips
Scenario: Marc Legendre
Tekeningen: Charel Cambré
Uitgeverij: Standaard Uitgeverij
Jaar:
2013
Aantal pagina's:
54