Wide Vercnocke, ‘Narwal’

Geef het wat tijd

'Smartlapdichter-tekenaar', zo omschrijft het nog altijd jonge striptalent Wide Vercnocke zichzelf op zijn blog. Het illustreert - haha - wonderwel zijn werk: in zijn drie uitgaves bij de fijne uitgeverij Bries goochelt Vercnocke telkens met lichtjes fascinerend tekenwerk en een abstract, poëtisch scenario. Daarbij staat telkens een absurde relatie centraal. In debuut ‘Mijn muze ligt in de zetel’ ging het over Wides band met zijn zetel, in opvolger ‘Wildvlees’ waren een hert en een jonge vrouw de hoofdrolspelers, en in het nieuwe ‘Narwal’ volgen we een materiaalmeester in een sportclub en een hordenloopster.

In tegenstelling tot ‘Wildvlees’ loopt Vercnocke deze keer niet verloren in zijn eigen verhaal. Hij hopt vrolijk heen en weer tussen de vreemde relatie van de loopster en haar bewonderaar en de bezoekjes van die laatste aan een sjamaan. De materiaalmeester was namelijk zelf ooit sporter, maar moest door een blessure zijn carrière opgeven. De loopster die hij zo bewondert, stuurde hem door naar iemand die hem kon ondersteunen in het accepteren van zijn nieuwe situatie. Zo komen we bij de sjamaan uit.

Op advies van die laatste trekken we met de protagonist naar het barkoude noorden, op zoek naar de narwal. De hoorn van deze eenhoorn van de zee zou magische krachten bevatten: meteen een goede reden om een portie van die magie te bemachtigen.

Wordt het ergens spannend? Neen. Zelfs de toenadering van de ex-sporter met zijn onderwerp van fascinatie blijft verrassend op de vlakte. Die douchescène bijvoorbeeld was in andere handen heel snel uitgedraaid op een voorspelbare, dreigende passage. Niet zo bij Vercnocke, en dat siert hem. Het deed ons een beetje denken aan de laatste worp van Olivier Schrauwen, ‘Arsène Schrauwen’: wat al snel kon uitdraaien op een soort ‘Kuifje in Congo’ transformeerde in een eigenzinnig epos dat alle clichés vrolijk op een hoopje veegde.

Transformatie blijkt ook het sleutelwoord in Wide Vercnockes prille carrière te zijn. Niet alleen is het een terugkerend thema in zijn werk, maar met ieder boek zet hij stappen vooruit. Dat ook deze ‘Narwal’ nog niet helemaal voldragen is, vormt voor ons geen probleem. Als hij in deze richting voortdendert, moet zijn volgende boek wel een instant classic worden.

‘Narwal’ moet je wat tijd geven. Lees het verhaal, laat het enkele dagen rusten en geef het nog een beurt. Net zoals die fantastische cover openbaren zich keer na keer nieuwe inzichten en invalshoeken. Soms bevreemdend, maar altijd onvergelijkbaar met werk van om het even welke andere auteur.

Details Strips
Scenario & Tekeningen: Wide Vercnocke
Uitgeverij: Bries
Jaar:
2016
Aantal pagina's:
96