Tobi Dahmen, ‘Fietsmod’

Stijlvolle memoires met een fijne vibe

Niets menselijks is ons vreemd en ook wij zijn soms schuldig aan het adagium ‘judging a book by its cover’. Wij maakten ons er schuldig aan toen we ‘Fietsmod’ langs zagen komen. De strakke omslag van dit koffietafelboek greep ons en de titel intrigeerde. Maar kon die goede eerste indruk waargemaakt worden? Het hardcover boek van 450+ pagina’s met als bonus een ‘ouderwetse’ CD is een aantrekkelijk pakket. En na de eerste tien pagina’s waren wij al om.

Als tijdens een lange autorit – na een feest in Duitsland – de mp3-speler onze verteller in de steek laat, zoekt deze noodgedwongen zijn heil in een stapel oude cassettebandjes. Geleid door ‘oude’ muziek denkt hij terug aan zijn jeugd. Het moge duidelijk zijn: ‘Fietsmod’ gaat dus niet over fietsen of fietsers. Dit is een autobiografisch verhaal over Tobi Dahmen’s tienerjaren tijdens de jaren ‘80 in Duitsland. Het verhaal behelst zijn persoonlijke herinneringen, maar geeft tevens een mooi en verrassend beeld van de jeugdculturen die toen ontstonden. Mods, Skinheads en Rockabilly’s passeren de revue en de invloed en impact van deze jeugdculturen op de vormende jaren van de schrijver zijnde rode draad in deze stijlvolle memoires.

Tobi Dahmen de schrijver heeft een vlotte, makkelijk verteerbare stijl en geeft de tekenaar (hijzelf) meer dan genoeg ruimte om het verhaal soms volledig zonder tekst over te brengen. Chapeau! Dat Dahmen zich beter op zijn plaats voelt als tekenaar is duidelijk, maar het zou oneerlijk van ons zijn om daarmee te impliceren dat hij geen goed verhalenverteller is. Integendeel, Dahmen’s verhaal weet de aandacht te houden en voelt nergens traag of saai. Echter, zijn schrijfstijl is zo vlot dat wij ons er soms op betrapten dat we alleen aan het lezen waren en niet keken. We moesten ons inhouden het boek niet tekstueel te verslinden en daardoor over het hoofd te zien wat een pareltje ‘Fietsmod’ eigenlijk is.

Tobi Dahmen de tekenaar is hier de grote ster, die de schrijver vaker wel dan niet voorbijstreeft. Met een simpele en cartooneske tekenstijl, die ons een klein beetje deed denken aan Craig Thompson’s ‘Een deken van sneeuw’, weet hij zijn verhaal ook beeldend schitterend te vertellen. Een nadeel van zijn stijl is dat de personages soms te veel op elkaar gaan lijken wat voor onnodige verwarring zorgde. Dat is naar onze mening echter maar een klein minpunt, want het is de tekenstijl die ons steeds weer uitnodigt om de pagina om te slaan. Al was het maar om ons te verwonderen over hoe Dahmen speelt met kadrering, compositie en montage. Meermaals werden we weggeblazen door een schitterende tekening over twee pagina’s of door simpelweg slim gebruik van kaders. Dit is een tekenaar op het top van zijn kunnen. Tel daarbij de door Carsten Dörr verzorgde grijstinten op en vrijwel elke pagina is stomweg een plaatje. Het had uitgever SubQ gesierd als de naam van de beste man ook op de cover een plekje had gekregen en niet enkel genoemd werd in Dahmen’s dankwoord.

Het is af en toe niet eerlijk, maar wij zijn oprecht fan van de zogeheten schrijver/tekenaars. Zeker als deze zo talentvol zijn als Tobi Dahmen. Acht jaar heeft hij aan deze epische graphic novel gewerkt en het is te merken. ‘Fietsmod’ staat bij ons trots naast ‘Een deken van sneeuw’ en ‘Essex County’, graphic novels die niet zozeer vergelijkbaar zijn in thema, maar zeker qua vibe. En wel een hele fijne vibe.

Details Strips
Fietsmod_Tobi_Dahmen
Originele titel:
Fahrradmod
Scenario & Tekeningen: Tobi Dahmen
Grijstinten : Carsten Dörr
Uitgeverij: SubQ
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
461