Tim Hofman, 'Gedichten van de broer van Roos'

Een blauwtje walken

Dichtkunst met noorderslag, dat is zich laven aan de luchtige lenigheid van het Nederlands. Tim Hofman is een mediafenomeen bij onze noorderburen. Zijn YouTube-kanaal #BOOS is qua kijkcijfers een concurrent voor traditionele televisiekanalen. Met het oog op de komende verkiezingen dicht hij zich de ridderlijke taak toe de jeugd weer naar de stembus te lokken. En alsof dat nog niet genoeg is voor dagen van slechts 24 uur, bestormt hij nu ook de Nederlandse literatuurlijsten als dichter met zijn debuutbundel ‘Gedichten van de broer van Roos’.  

Hofman neemt de (jonge) lezer bij de hand, leidt hem of haar langs de basisbeginselen van de poëzie, zoals metrum, taalspel, paradox en de inzet van de bladspiegel. 'Eenzaam, twee samen' is fris en getuigt van liefde voor het schaven aan de taal. Het zijn drie gedichten voor de prijs van één. Elke kolom kan afzonderlijk gelezen worden, maar wie beide kolommen van links naar rechts doorleest, krijgt plots een vreemde egocentrische figuur voorgeschoteld. Het verhaal van Jozef, 'Marketingplan van een timmerman', laat zich al rijmend optekenen in kruisvorm.

De droge humor van Tim Hofman is de drijvende kracht achter de bundel. Het gewicht van de ziekte anorexia, de depressie zonder zon en het belaste bankwezen worden taalkundig uitgekamd tot grappige huzarenstukjes. Hofman houdt het liever kort. 'Jehovah’s getuige' (‘Afijn u had erbij moeten zijn’) en 'Tijdelijk' (‘Gelukkig stierf hij op de laatste dag van zijn leven. Elk ietsje eerder was zonde geweest, al was het maar heel even.’) bezorgen de lezer een al even korte glimlach op de mond. Tims eigen versie van het Nederengels doet in de verte denken aan de zwarte taallusten van Jules Deelder. In 'Doodsangst' bijvoorbeeld (‘Bang bang you’re dead'), of het personage dat in 'ExPlane' vraagt: ‘Is air iets’.

Naarmate de bundel vordert komt de weeë smaak van het middelbaar bovendrijven. De onderwerpen blijven puberaal. Thema’s als de dood worden nauwelijks uitgediept en blijven steken op het niveau van de woordgrap. Deze light verses zijn leuk als tweet (@debroervanroos), maar blijken mager op papier. Tim kauwt op een gum die voor de meerwaardezoeker niet blijft plakken. 

Afijn, het was fijn vertoeven in het hoofd van een zestienjarige, maar hier laat ik je los, Tim. Ook voor deze lezer mag het ondertussen ietsje meer zijn. 

Details Poëzie
:
Uitgeverij: Meulenhoff Uitgeverij
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
96