Stephan Enter, 'Grip'

Confronterende vriendschapsroman

Met ‘Grip’ klimt Stephan Enter in de richting van een potentieel groter doelpubliek dan ooit het geval was met zijn voorgangers 'Lichtjaren' (2004) en 'Spel' (2007). De compacte helderheid van deze roman en de schijnbare lichtheid waarmee je erdoorheen raast leverden hem dan ook een - terechte - plaats op tussen de vijf laatste kanshebbers op de Gouden Boekenuil van dit jaar.

Enters stijl is beschrijvend zonder ooit het nut van een beschrijving te verliezen. Een eigenschap die weinigen echt gegeven is. De respectievelijke zielen van de vier hoofdpersonages in dit werk worden haarfijn gefileerd door hun gedachten rondom bepaalde (gemeenschappelijk beleefde) ervaringen en de gevoelens die daaraan verbonden zijn, bloot te leggen.

Paul, Vincent, Martin en Lotte vormden ooit een klimmerskwartet. Op het hoogtepunt van hun vriendschap beklommen ze samen de Noorse Lofoten. Een bepaalde gebeurtenis, met Lotte als centraal punt, lijkt aanvankelijk futiel maar blijkt uiteindelijk, zelfs jaren later, de spil te vormen waarrond de drie mannen in gedachten bleven draaien. Twee decennia na datum nemen Paul en Vincent samen de Eurostar om Martin en Lotte, ondertussen een stel en ouders van dochter Fiona, te bezoeken in Wales.

In elk van de delen waaruit het boek is samengesteld, gunt Stephan Enter ons een blik in het hoofd van de verschillende mannelijke protagonisten. Gaandeweg komen ze tot het besef dat vriendschap even sterk als vluchtig kan zijn, dat het hele concept onderhevig is aan zowel de benevelende werking van de tijd als de perceptie van bepaalde gebeurtenissen en de emoties die deze onvermijdelijk losmaken.

Gedurende het eerste deel van het boek, de treinreis die Paul en Vincent samen ondernemen, word je als lezer al snel geconfronteerd met de subtiele wrevel die leeft tussen twee mannen die tijdens hun jeugd geacht werden beste vrienden te zijn. Paul blijft kampen met het verleden. Vincent rekent af met het heden, of wat dat ook moet voorstellen. In zijn geval is dat een (professioneel) leven in Japan, een hoofdstuk dat op zijn einde loopt en tegelijkertijd een periode die hij doorbracht met een onsterfelijk waanbeeld in zijn hoofd. Een waanbeeld dat met de nakende reünie in het vooruitzicht meer dan ooit opnieuw tot leven lijkt te komen en heel wat gemengde gevoelens bij hem losmaakt. Martin onderneemt, samen met zijn dochter, een bustrip om de twee vrienden af te halen aan het treinstation. Drie mannen onderweg, zowel fysiek als wandelend doorheen hun herinneringen.

Wat er uiteindelijk na twintig jaar overblijft van de magie van gemeenschappelijke passies, laten we graag door de lezer ontdekken. ‘Grip’ heeft de kracht in zich om een tijdloze roman te worden. Het is een haarscherp werk over vriendschap en relaties, over de uiteindelijke eenzaamheid die ieder individu met zich meedraagt, een confronterende blik in het hoofd van mensen die ooit ogenschijnlijk dicht bij elkaar stonden maar in wezen nooit méér konden verschillen. Dit boek verdient het om gelezen te worden, om even grip te krijgen op ieders gedachten.

Details Fictie
Auteur: Stephan Enter
Uitgeverij: Van Oorschot B.V.
Jaar:
2011
Aantal pagina's:
183