Siska Goeminne & Trui Chielens, 'Drie zotte zussen'

Over de grenzen van leven en dood

De voorflap van 'Drie zotte zussen' zet het bijzondere karakter van dit prentenboek al sterk in de verf: de drie zussen worden als levendige, expressieve personages afgebeeld, tegenover een achtergrond van fluoroze, dat in het gehele boek als opvallend accent geïntegreerd wordt.

De introductie van de unieke band tussen de drie zussen wordt behoorlijk goed uitgewerkt, maar duurt te lang, waardoor het verhaal traag op gang komt. Goeminne bedient zich van een spaarzame tekst, die echter niet volledig het descriptieve niveau ontstijgt, enkele rake typeringen niet te na gesproken: 'Grote Zus, Kleine Zus en Zusje Tussenin kregen nog iets van hun moeder en hun vader. Ze kregen een grapje en iets wijs, en af en toe een woord.'

Een letterlijk inktzwarte bladzijde kondigt verandering aan, met de woorden ‘Toen gebeurde er iets’. De daaropvolgende surreële prent vol angstaanjagende, bevreemdende figuren met groteske ogen voorspelt maar weinig goeds. En inderdaad, Zusje Tussenin wordt ziek ‘en het ging niet meer over’. Chielens verbeeldt haar gemoedstoestand in een sobere, gevoelvolle prent van een eenzaam meisje in een veel te groot bed. Ook de beangstigende dromen van Grote Zus over een wezen dat haar zusje zal meenemen, worden overtuigend uitgewerkt; de zwarte achtergrond staat in schril contrast met het spookachtig witte wezen.

Het overlijden van Zusje Tussenin zet de wereld van de zussen letterlijk op z’n kop; in een universum zonder woorden moeten ze noodgedwongen een nieuwe identiteit aannemen. De ouders zijn volledig in zichzelf gekeerd, en ook tussen de twee zussen is geen contact meer mogelijk. Opnieuw wordt de katalysator met de woorden ‘Toen gebeurde het’ ingeleid, ditmaal begeleid door een felroze achtergrond. Over de grenzen van dood en leven heen ontstaan een hernieuwde verbintenis tussen de drie zussen. Dat krijgt een eigenzinnige invulling in Chielens’ prenten, waarbij eerdere motieven als geraamtes worden ingezet zonder echter angstaanjagend te zijn. Mooi ook hoe het geheel steeds lichter wordt, en het duister letterlijk plaats ruimt. Qua illustraties krijgt deze wending een geheel logisch verloop; de tekst blijft echter te beperkt, gaat ook niet dieper op deze vrije plotse aanvaarding in.

Het narratieve karakter van 'Drie zotte zussen' overtuigt niet geheel; Goeminne bedient zich weliswaar van een spaarzame tekst, met enkele rake typeringen, maar haar invulling blijft te abstract. Chielens’ ongepolijste illustraties zijn ontegensprekelijk de ware blikvangers die de sterk veranderende wereld van de zussen concreet invullen. Zo ontstaat een filosofisch getint en gelaagd verhaal, dat een overtuigende aanzet kan bieden om met kinderen een gesprek aan te gaan over leven en dood. Maar 'Drie zotte zussen' is meer dan een louter therapeutisch prentenboek; de karakteristieke, ontregelende illustraties bewijzen andermaal het vakmanschap van Trui Chielens, die een beladen thematiek op unieke en beklijvende wijze verbeeldt.

Vanaf 6 jaar

 

Details Fictie
Auteur: Siska Goeminne
Illustratrice: Trui Chielens
Uitgeverij: De Eenhoorn
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
56