Reinhard Kleist, The secrets of Coney Island

Mooie melancholie

Tot voor kort was de Duitser Reinhard Kleist een nog redelijk onbekende striptekenaar. Hier kwam verandering in toen zijn Johnny Cash-biografie 'Cash. I see a darkness' een internationaal prijsbeest en bestseller werd. Zelfs The Wall Street Journal roemt hem nu als een van de meest vooraanstaande Europese stripmakers.

Ons taalgebied mocht natuurlijk niet achterblijven. Eerder dit jaar bracht Silvester Strips het Cash-boek in een Nederlandse vertaling uit. Nu heeft diezelfde uitgeverij besloten om ook ander werk van Kleist te publiceren. ‘The secrets of Coney Island’ is de eerste post-Cash-strip waar we kennis mee mogen maken.

Het siert de uitgeverij dat ze voor dit boek uit 2007 gekozen heeft en niet voor de eveneens door Kleist samengestelde Elvis-strip. Dit bewijst dat ze bij Silvester Strips niet zomaar geld willen slaan uit de media-aandacht die Cash heeft gekregen.

‘The Secrets of Coney Island’ is immers compleet anders dan Johnny Cash. Geen biografie deze keer, maar pure fictie. Toegegeven, Coney Island bestaat wel degelijk: het is een legendarisch maar tegenwoordig vervallen pretpark in New York. Een plaats waar gammele attracties herinneren aan vervlogen gloriedagen. De setting is dus reëel, maar de verhalen die zich daar afspelen zijn dat allerminst.

Kleist laat je doorheen drie afzonderlijke verhaaltjes kennismaken met de overgebleven inwoners van het park. Een tiental mensen die even oud en vreemd zijn als het pretpark zelf. Zo is er de tweederangsgoochelaar die over één geniale verdwijntruc beschikt. Of de 'op één na kleinste vrouw ter wereld’ die via een wondere gave alle dingen in haar buurt tot haar schaal kan reduceren. Of de waarzegster die meestal 'een onbestemd zwart' ziet en de bejaarde cowgirl die nooit ofte nimmer mis schiet.

Dit groepje ziet met lede ogen aan hoe hun park in verval raakt. Toch geven ze niet op en blijven ze trouw aan de geschiedenis van hun pretpark. Wanneer acteur Mickey Rourke voor de opnames van de film ‘Angel heart’ naar het park komt, maken ze van die kans gebruik om hem de magie van het verloren park duidelijk te maken. Uiteindelijk zullen projectontwikkelaars de toekomst van Coney Island bedreigen. Het is de vraag of de inwoners iets kunnen en willen doen om die dreiging af te wenden.

De sterkte van deze strip zit voornamelijk in de intens melancholische sfeer. Zowel het pretpark zelf als zijn inwoners ademen een onvervuld verlangen uit. Coney Island was ooit een mooie plaats waar fantasie, magie en mysterie samenkwamen. De restanten van het pretpark en haar inwoners zijn getuigen van die magische maar verloren tijd. Kleist concentreert zich niet zozeer op de strijd die gevoerd wordt om het park te behouden. Hij legt de focus eerder op het besef dat de mooie dagen voorbij zijn.

Niet alleen de verhalen ademen een dergelijke melancholie uit, ook de tekeningen doen dat. Op de nu verlaten, met onkruid bedekte vlaktes, zie je in gedachten de talrijke toeristen rondlopen. De zwarte hemels hangen dreigend boven het park en doen er geen twijfel over bestaan. Wat je ziet, zal niet lang meer bestaan. Maar goed dat Kleist er is om ons hiervoor te waarschuwen.

Het moet gezegd dat de verhalen niet altijd even duidelijk verteld worden. Voornamelijk het derde verhaal heeft baat bij een tweede lezing. Ook is het formaat van de strip misschien iets te klein, waardoor de tekeningen minder goed tot hun recht komen. Desondanks blijft dit een bijzonder geslaagde strip die duidelijk maakt dat Kleist meer is dan het zoveelste one hit wonder.

Details Strips
Auteur: Reinhard Kleist
Copyright afbeeldingen: www.stripaap.nl
Uitgever: Silvester Strips
Jaar:
2009
Aantal pagina's:
74