Schuiten, Van Dormael, Gunzig & Durieux, 'Blake & Mortimer: De laatste farao'

Schuiten is Jacobs is Schuiten

Ons hart maakte een sprongetje van geluk. Op de cover van deze strip zagen we immers twee van onze helden staan. En dan spreken we niet over Blake en Mortimer, maar over Schuiten en Van Dormael. Zij, de twee laatste namen dus, blijken verantwoordelijk te zijn voor het nieuwste avontuur van de eerste twee.

Een nieuwe ‘Blake & Mortimer’-strip door een van de grootste striptekenaars van zijn generatie én met een scenario van een van de meest gevierde Belgische filmmakers: dat belooft veel goeds. En – spoiler! – de belofte wordt volledig ingelost.

De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat ook anderen meewerkten aan ‘De laatste Farao’: Thomas Gunzig, de co-scenarist, en Laurent Durieux, de inkleurder. Zij zijn ongetwijfeld mee verantwoordelijk voor het succes van deze strip. Maar het waren niet zij die ons hart een beat deden overslaan.

Het zijn François Schuiten en zijn tekeningen waar we naar uitkeken. Schuiten, de man die met ‘Duistere steden’ de architectuur in de stripwereld introduceerde. De man die gebouwen laat spreken, die semi-imaginaire, retro-futuristische werelden schept. Die met ‘Brüsel’ de beste strip ooit maakt over Brussel. Schuiten, wiens tekeningen tegelijk oud en nieuw zijn. Wiens klassieke, realistische, ietwat statige stijl tot leven komt door weldoordachte lijnen, de nagestreefde elegantie en een heerlijk doorleefde gravitas. Zou deze man de ideale persoon zijn om Edgar P. Jacobs' legendarische stripreeks opnieuw persoonlijkheid te geven?

Want, voor hen die dit niet weten: Jacobs stierf lang geleden, waardoor zijn reeks ‘Blake & Mortimer’ werd stopgezet. Pas in 1996 verscheen een nieuw album, uiteraard door anderen gemaakt. Sindsdien verschijnen er regelmatig nieuwe avonturen, steeds in Jacobs’ unieke stijl, maar nooit echt succesvol. De nieuwe tekenaars en scenaristen doen hun best, maar raken nooit in die magische Jacobs-sfeer: een wereld waarin fantasie, techniek, wetenschap en uitzinnig avontuur een loopje nemen met je brein.

Het is pas nu, met dit album, dat Jacobs terug is. Dus ja: Schuiten is de perfecte nieuwe Jacobs. Zijn gevoeligheden sluiten perfect aan bij die van Jacobs. Schuiten moet zijn eigen stijl niet verloochenen om een Jacobs-verhaal te vertellen. Beide mannen zijn anders, maar niettemin hetzelfde.

En niet enkel de tekeningen tonen hoe Schuiten en Jacobs samen uniek zijn. Het scenario doet dat net zo. Van Dormael, de filmmaker, schreef mee aan het scenario, maar zijn stempel zien we minder – of het moet in de vlotte dialogen liggen, in het perfecte evenwicht tussen surrealisme en wetenschappelijk realisme. We herkennen voornamelijk de klassieke Schuiten. Het is geen toeval dat dit nieuwe album zich in het Brusselse Justitiepaleis afspeelt. Daar floreert Schuiten, de tekenaar en de scenarist.

We hebben nog niets gezegd over het verhaal. We zouden kunnen uitleggen hoe dit verdergaat op het klassieke ‘Blake & Mortimer’-avontuur ‘Het geheim van de grote Piramide’. Dat het over mysterieuze stralen gaat. Over een adembenemend, apocalyptisch Brussel. Over oude mannen die koppig hun eigen ding te doen.

We zouden dat kunnen doen. Maar eigenlijk volstaat het te weten dat François Schuiten – samen met Van Dormael, Gunzig en Durieux – E. P. Jacobs weer tot leven gewekt heeft. Gewoon door volledig zichzelf te zijn.

Dat moet volstaan om dit te lezen.

[[{"type":"media","view_mode":"media_original","fid":"216783","attributes":{"alt":"","class":"media-image","height":"314","typeof":"foaf:Image","width":"450"}}]]

 

Details Strips
Scenario: François Schuiten, Jaco van Dormael, Thomas Gunzig
Tekeningen: François Schuiten
Kleuren: Laurent Durieux
Uitgeverij: Uitgeverij Blake en Mortimer
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
96