Reinhard Kleist, Elvis. De getekende biografie

Elvis, of toch maar niet

Als je leeft, ken je Elvis Presley. Als je af en toe een strip - of een stripbespreking op CuttingEdge - leest, ken je Reinhard Kleist: de stripauteur die enkele jaren geleden het leven van Johnny Cash in tekeningen goot. Hiermee prijzen won, aandacht en, in een ideale wereld, zakken vol geld. Silvester was de uitgeverij die de Cash-strip in het Nederlands vertaalde en mee mocht genieten van de aandacht die Kleist op zich af zag komen. Dit smaakte blijkbaar naar meer. Niet alleen bracht Silvester de volgende strip van Kleist op de markt, ze gingen ook met andere muziek-goden in zee. Na Cash kwam Bob Dylan. Na Dylan The Beatles en nu... Elvis Presley! En nog wel een Presley door Reinhard Kleist! Als je bovenstaande een beetje hebt gevolgd, weet je wat deze combinatie inhoudt: een formule voor succes. Of toch niet?

Eerst en vooral: dit is eigenlijk geen strip van Kleist alleen. Samen met Titus Ackerman deelde hij het leven van Elvis in tien verhaaltjes in. Vervolgens gaven ze deze aan verschillende collega-stripmakers. Net zoals Titus en Kleist allemaal Duisters. Ieder van hen zette de hun toegewezen Elvis-jaren in enkele pagina's strip om. Het resultaat zou zowel een indringend portret van The King moeten zijn als een interessante staalkaart van het Duitse striptalent. ‘Zou', want we leven nu eenmaal niet in een ideale wereld.

Van dit soort biografieën wordt nu eenmaal iets verwacht. Niet in het minst omdat Kleist met zijn Cash-album de lat wel heel erg hoog legde. Op zijn minst verwacht je een blik achter de schermen. Een zoektocht naar het jonge Elvisje dat verborgen gaat onder het te vele geld, de te grote villa en de overdaad aan groupies. Je voelt het misschien aankomen, maar in deze strip wordt die jongen niet gevonden. Wat je wel krijgt, is een zielloze vertelling. Een korte opsomming van de belangrijkste momenten uit Elvis' leven: een beetje van zijn jeugd, zijn eerste hit, zijn jaren in het leger... Maar dan veel te snel verteld, grenzend aan het cliché en met een schrijnend gebrek aan eigen inbreng.

En dat laatste is misschien nog het ergste. De Duitse tekenaars lijken door de mand te vallen. Ze proberen wel, ieder van hen heeft onmiskenbaar een eigen tekenstijl, maar niemand slaagt er in om Elvis echt tot leven te brengen. Vaak is het niet meer als een illustratie van overbekende feiten. Natuurlijk zijn er de spreekwoordelijke uitzonderingen. Uli Oesterle - van het schitterende Hector Umba - doet iets mooi met de dikke Elvis en Thomas von Kummants prenten zijn bijna geniaal. Maar voor de rest kijk je naar middelmaat - en soms zelfs minder.

Het is niet Elvis, deze strip. Noch een visitekaartje voor de Duitse strip. Jammer, maar geen ramp. Kleist bewees dat hij wel degelijk goede strips kan maken, Oesterle deed dat ook al. Best laat je deze strip gewoon links liggen en lees je gewoon hun andere boeken - uitgegeven door Silvester en te vinden op de betere boekenplank.

Details Strips
Auteur: Reinhard Kleist, Titus Ackermann
Copyright afbeeldingen: www.silvesterstrips.nl
Uitgever: Silvester Strips
Jaar:
2010
Aantal pagina's:
125