Reinhard Kleist, Castro

Viva la revolución ?

We leven in gepolitiseerde tijden. En dan spreken we niet alleen over de lamentabele regeringsvormingen allerlande. Maar ook over de Arabische revoluties. Over mensen die hun lot in eigen handen nemen en dictators tot opstappen dwingen. En net nu komt deze strip uit. Het verhaal van een über-revolutionair: het verhaal van Castro en Cuba.

Tot in de jaren vijftig werd ook dit land door een dictator geregeerd. President Batista maakte van zijn land het speelhol van de rijke en niet zelden criminele Amerikaan. Maffioso deden er gouden zaken, dubieuze bedrijven maakten gigantische winsten op de kap van de uitgebuite boeren. Dat dit niet kon blijven duren, vond ook ene Fidel Castro. In 1956 begon hij met een handvol kameraden, waaronder Che Guevara, aan zijn opstand tegen Batista's bewind. Het leek onmogelijk, maar toch verdreef hij de dictator, kwam zelf aan de macht, en zit daar nu nog altijd.

Maar wie is die Castro eigenlijk, behalve een oude communist met pluizige baard? Reinhard Kleist vroeg het zich af. Deze Duitser verwierf faam met zijn hitstrip 'Cash', waarin hij het leven van zanger Johnny Cash in tekeningen omzette. De strip kende internationaal succes en spoorde Kleist aan om voor zijn volgende project opnieuw een biografie te maken: 'Castro' dus. Een gedurfde keuze, want het verschil tussen Cash en Castro is groot. En dat merk je aan de strip.

'Cash' was (en is) een meeslepend, emotioneel verhaal. Een strip waarin de de angsten en twijfels van een getormenteerd artiest werden blootgelegd. 'Castro' daarentegen is eerder geschiedkundig. Een nauwgezette weergave van het leven van een politiek revolutionair. Het begint bij Castro als kleine jongen en eindigt bij Castro als oude man. Daartussen lees je over alles wat hij deed en betekende (zijn opstandige studententijd, de invasie van Cuba, Guevara, de Varkensbaai, zijn bewind, het communisme ...). Het pleit voor Kleists verhalend talent dat hij uit deze overdaad van feiten een mooi en ontzettend vlot lezend verhaal heeft gedestilleerd. De dikke strip (bijna driehonderd pagina's!) leest als een trein en boeit van begin tot einde. Dat Kleist ook wegkomt met zijn vrij neutrale maar genuanceerde en bij momenten zelfs verhelderende politieke analyses, is een extra pluim op zijn hoed.

Het grote gemis echter, zeker als je vergelijkt met 'Cash', is het gebrek aan emoties. Je merkt dat Kleist zich veel minder met Castro identificeert als met Johnny Cash. Hij analyseert Castro meer, bekijkt hem van op een afstand. De emoties (twijfel, angst, passie) komen deze keer vooral van de nevenpersonages. Met hen leef je mee, niet echt met Castro. Op zich geen probleem - het zorgt zelfs voor een gedetailleerd en genuanceerd beeld van de revolutie - maar we hadden toch graag meer Castro in de strip gevoeld. Meer van zijn passie overgenomen. Pas in de epiloog, de laatste vijf pagina's van de strip, durft Kleist zich echt in het hoofd van Castro te nestelen. Rijkelijk laat, maar wel een pakkend einde.

Grafisch is Kleist er fel op vooruit gegaan. Net als bij 'Cash' doet hij het in zwart en wit, maar dan veel beter. Vooral de gezichten komen beter tot hun recht. Revolutionair en experimenteel zal Kleist nooit worden, maar om een dergelijk verhaal te vertellen - historisch, duidelijk, klassiek - heeft hij de perfecte stijl te pakken.

'Castro' is een goed boek, zonder meer. Maar duidelijk gemaakt door en voor de westerling die probeert te begrijpen wat een revolutie is. Niet door de revolutie zelf.

Details Strips
Auteur: Reinhard Kleist
Copyright afbeeldingen: www.pinceel.be
Uitgever: Silvester Strips
Jaar:
2011
Aantal pagina's:
290