Pieter Gaudesaboos & Lorraine Francis, 'Word wakker Walter!'

Waarom wordt Walter niet wakker?

De samenwerking tussen de veelbekroonde Belgische illustrator Pieter Gaudesaboos en de Ierse auteur Lorraine Francis leverde al pareltjes van eigenzinnige, hoogst originele prentenboeken op, zoals de reeks rond het ontwapenende Mannetje Koek. In ‘Word wakker Walter’ focust Francis op de extreme vermoeidheid van haar protagonist. Walter kan wel overal slapen: in het zwembad, aan het ontbijt en op de wipwap. Wanhopige pogingen om Walter te doen ontwaken, leveren vooralsnog niets op:

            “‘Word wakker, Walter!’ mopperde zijn oma. ‘Wie valt er nu in slaap op zijn eigen verjaardagsfeestje?’”

Maar ook zelfverklaarde specialisten, zoals de dokters van het Koninklijk Ziekenhuis voor Slaapzieken of een wijze kruidenvrouw uit de jungle halen Walter niet uit z’n slaap. Hoewel zelfs de brandweer en een 75-koppig orkest niets bewerkstelligen, blijkt de oplossing veel eenvoudiger. Te eenvoudig eigenlijk, want de plotse deus-ex-machina komt onverwachts en kan niet echt overtuigen. Het verhaal wordt nogal snel afgehaspeld en dat is jammer; gezien de gestage opbouw had de finale gerust wat creatiever mogen zijn.

Interessanter zijn de bijzonder kleurrijke illustraties van Pieter Gaudesaboos in retrostijl, ondertussen zijn handelsmerk geworden. Geheel natuurlijk brengt hij een verloren gewaand tijdperk weer tot leven. De sterke contrasten tussen de primaire kleuren verlenen de prenten extra nadruk en maken hen tot absolute blikvangers die het verhaal dragen. De figuren zijn opgebouwd uit rudimentaire vormen en worden slechts sporadisch van details voorzien. Opvallend is het feit dat de personages geen duidelijke gelaatstrekken hebben; alleen hun ogen zijn echt geprononceerd. Zo ontstaat haast vanzelf een expressief karakter, dat voor een authentieke sfeerschepping zorgt. Gaudesaboos speelt met licht en schaduw, en zet de gangbare verhoudingen en omtrekken van voorwerpen naar zijn hand, zodat een levendig, licht absurd universum ontstaat. Het is een dynamische microkosmos, die een humoristisch contrast vormt met de eeuwig vermoeide protagonist.

In tegenstelling tot hun eerdere samenwerking, met ‘Mannetje Koek’ als voorlopig hoogtepunt, komt dit prentenboek niet geheel tot leven. Francis’ tekst blijft eerder aan de oppervlakte, wat zeker ook aan de zoutloze vertaling van Siska Goeminne te wijten is. Daardoor ontstaat geen alliantie tussen woord en beeld en blijven de kleurrijke prenten van Gaudesaboos, hoe eigenzinnig ook, te sterk op zichzelf staan. Een gemiste kans, want deze samenwerking had een beter boek kunnen opleveren.

 

Voorlezen vanaf 3+

Zelf lezen vanaf 6+

 

Details Fictie
Auteur: Lorraine Francis
Illustrator: Pieter Gaudesaboos
Uitgeverij: Lannoo
Jaar:
2016
Aantal pagina's:
40