Peter De Voecht, 'Slachtvlinders'

Dubbelgangers, schaduwen en echo’s

Argwaan! ‘Slachtvlinders’ is een debuutroman die zichzelf op een kruispunt tussen ‘A Clockwork Orange’ en ‘The Road’ positioneert en opent met een koortsdroom beschreven in brokstukken van zinnen, als ging het om hermetische poëzie. Belachelijk hoogdravend en complex. Maar wacht eens.

Belachelijk hoogdravend en complex. Dat zijn net de woorden die Döppeler, een van de hoofdpersonages, gebruikt om zijn eigen literaire creatie te beschrijven. Neemt Peter De Voecht zijn lezers hier op een gewiekste manier beet? ‘Slachtvlinders’ is geen gemakkelijk boek. Het is geen klassieke vertelling die de regels van de kunst volgens het boekje toepast. Het is een caleidoscopische roman waarin personages ontdubbelingen en afsplitsingen van zichzelf zijn, het is een literaire rorschach-inktvlek die voor vele lezingen en interpretaties vatbaar is.

Aanvankelijk hapert en stokt de taal. Flarden van zinnen construeren samen een reeks beelden die een achtervolging suggereert. Na veertien bladzijden wordt E., het andere hoofdpersonage, wakker uit deze groteske nachtmerrie en ontwaakt hij in een wereld die door de grijstinten en de grove korrel meer lijkt op een level uit een klassieke horrorgame dan op een herkenbare Vlaamse stad. Het is een wereld waaruit alle hoop en alle leven verdwenen lijkt, een monotone wereld waarin een cyclische tijdbeleving de personages steeds weer tot herhaling dwingt, waarin geen verandering mogelijk is. Zelfs de vraagtekens zijn uit deze wereld verdwenen.    

Daarnaast lezen we ook over Döppeler, de schrijver aan wiens brein de dystopische wereld vermoedelijk ontsproten is. Dit zijn stukken waarin De Voecht door middel van een doppelgänger afrekent met zijn eigen twijfels over het schrijverschap en over de manier waarop hedendaagse auteurs te werk moeten gaan. Als redacteur van Gierik & NVT en als doctor in de literatuur gaat De Voecht uiteraard erg bewust met taal om. Het resultaat? Een opmerkelijk debuut van een auteur die hard zijn best doet om de literatuur van binnenuit open te breken en te vernieuwen, een regelrechte aanval op de burgerlijkheid in de Nederlandstalige letteren.

‘Slachtvlinders’, de eersteling van een unieke stem in het Vlaamse literatuurlandschap, is vernieuwend en bedwelmend, maar het zoeken en streven van de auteur is te voelbaar om als lezer helemaal te worden meegevoerd op deze vleugels van papier. 

Details Fictie
Auteur: Peter De Voecht
Uitgever: In de knipscheer
Jaar:
2016
Aantal pagina's:
224