A.-P. Duchâteau & G. Rosinski, 'Hans integraal 1'

Melkwegstelsel romantiek

'Hans': de vreemdste, minst indrukwekkende naam voor een superheld die we ooit lazen. Niettemin bestaat hij. Hans is echt. In 1980 verscheen zijn eerste verhaal. Geschreven door André-Paul Duchâteau, legende van de oude garde, scenarist van onder andere 'Rik Ringers', en getekend door G. Rosinski, de man achter het wereldfenomeen 'Thorgal'.

In 1980 was Rosinski nog nobel en onbekend. Thorgal was amper geboren, de reputatie van zijn tekenaar nauwelijks een foetus. Maar toch viel Rosinski op: een Pool in België, buitenlands talent dat niet onbenut kon blijven. Duchâteau, een belangrijke man bij het toen nog immens populaire stripblad 'Kuifje', merkte dit op. Hij schreef 'Hans', Rosinski tekende, 'Kuifje' publiceerde. Een van de vreemdste, meest intens naïeve stripreeksen is geboren.

Alles speelt zich af in de toekomst. De wereld is veranderd. Nucleaire oorlogen hebben het landschap verwoest. Koude en duister overheersen. Eén stad is overeind gebleven. Hier heerst de absolute macht. Een dictatoriale oase op een planeet van grijze rotsen, akelige beesten en honger. Hans is hier een soort intergalactische politieman. Intergalactisch – maar ook hoeder der tijden. Een timecop dus. Of zo iets. Eigenlijk is het nogal vaag wat Hans doet. Geen erg: die feiten zijn van ondergeschikt belang. Wat telt is Hans' boon voor Orchidee: een schone dame uit het verleden. Hans en Orchidee, de Romeo en Julia van de interplanetaire, intertemporele universa. Romantiek in de futuristische post-apocalyps.

In dit verzamelalbum worden de eerste vijf avonturen van 'Hans' gebundeld. We gaan hier niet vertellen wat er exact gebeurt (hoe Hans het aan de stok krijgt met het absolute gezag, hoe hij als dissident een raket steelt en vlucht naar een andere planeet, hoe ook hij de ware is, die ene die alles redden zal). Die inhoud is niet nodig, want daarin ligt het waarom van 'Hans' niet verscholen. Wat bijblijft, wat belangrijk is, is de sfeer. Het desolate. De subtiele maar ware psychedelica – gevat in een hersentergend verhaal van tijdreizen. Het is de intense romantiek, de naïeve liefde in een wereld zonder hoop. Dat is 'Hans'.

'Hans' is daarom een vreemd beestje. Science-fiction met een gevoelige ziel. Hans' wereld fascineert. Het verhaal lijkt geen steek te houden, maar doet dat uiteindelijk toch. Het tijdreizen is – zoals steeds – niet volledig waterdicht, maar de emotionele basis – de intense oprechtheid waarmee Hans handelt – maakt het allemaal geloofwaardig. Bewonderenswaardig. 'Hans' is een gelukzalige space-opera, in prentjes vol kommer en kwel.

Want Rosinski overtuigt. Uiteraard. Zijn science-fiction is minder bruut poëtisch als die van Moebius. Het is grijzer, realistischer. Minder kleurrijk. Kouder.

Het is door Rosinksi's tekeningen dat de romantiek haar plaats vindt. Dat de hoop centraal staat. Enkel wanneer het grijs de wereld veroverd heeft, kan het verlangen naar kleur een mens verteren.

Details Strips
Scenario: André-Paul Duchâteau
Tekeningen: Grzegorz Rosinski
Uitgeverij: Le Lombard
Jaar:
2014
Aantal pagina's:
226