Nix & Benus, 'Deathfix'

Gus - Kok

Gus Kok is Nederlander en voetbalcoach. Gus woont in Moskou. Ooit was hij keeper: tijdens de halve finale van het wereldkampioenschap in Frankrijk 1998 verdedigde hij het Nederlandse doel. Nu, twintig jaar later, traint hij SC Moskou. Het team staat aan de leiding van het klassement: Gus is een succescoach, een held.

Zo lijkt het alleszins toch, maar de realiteit is anders. Gus woont immers in Moskou en Moskou ligt in Rusland: het land van Poetin, corruptie, van teveel geld bij te weinig mensen. Gewoon een wedstrijd winnen, blijkt in dit land een uitzondering. Een team wint omdat iemand daar geld voor betaald heeft. Omkoping beheerst de sport en Gus, die moet mee in het systeem.

Met Gus heeft 'Deathfix' een boeiend hoofdpersonage. Een Nederlandse vis in een veel te groot, bevroren Russisch meer. Een über-Nederlander, inclusief jaren tachitg haartapijt, André Hazes-buik en een gezonde dosis lak aan smaak. Een door het leven gelouterde knoest van een man die verloren loopt in de absurde macht van de Russische oligarchen.

'Deathfix' is op zijn best in de afzonderlijke scènes. Deze worden mooi opgebouwd, zijn spannend, eng of grappig en sprankelen door de slim geschreven dialogen. Binnenin die kleine deeltjes van het verhaal is het top, maar wanneer je ze achter elkaar leest, lijkt het allemaal niet zo stabiel meer. Want wat wil deze strip nu eigenlijk zijn?

In essentie lijkt het op een striemende – maar te naïeve – aanklacht van al wat fout gaat in Rusland. Je ziet de goede bedoelingen van het verhaal – als een onderzoeksjournalist lijkt de scenarist de corruptie bloot te leggen – maar uiteindelijk is het allemaal te weinig genuanceerd. Met grote woorden worden er te veel open deuren ingetrapt. De strip lijkt iets te ontdekken, maar wat het ontdekt stond zovele jaren geleden al in de krant.

De intensiteit waarmee er hier op Rusland geschoten wordt, vloekt met dat waar de strip echt in uitblinkt: haar hilarische, ontzettend droogkomische sfeer. Als ware de strip een parodie, als was het maar om te lachen. Uiteraard zijn de tekeningen van Nix hiervoor verantwoordelijk. De man kan nu eenmaal niet anders dan humor en charme in zijn personages steken. Gus is die zalig gezellige über-Nederlander, omdat Nix hem zo gemaakt heeft. Elke lijn die de tekenaar op papier zet, is automatisch droog en grappig. Het is geweldig om te zien, maar is ook een ietwat vreemde match met de journalistieke ambities van de strip.

Of misschien vergissen we ons en is 'Deathfix' helemaal geen politieke afrekening noch een parodie van al wat voetbal is. Misschien is 'Deathfix' simpelweg een portret van Gus Kok. Mocht dit zo zijn, dan is de strip absoluut geslaagd. Gus Kok zullen we immers nooit vergeten: zijn foute cowboyboots, de paniek in zijn ogen, de tragedie van de gewone man in een veel te groot, sneeuwgrijs land... Dat is allemaal zo mooi. Gus is mooi.

Jammer dat we niet zeker zijn of het dat wel is, zo'n portret. Het is er, maar je moet het willen zien..

Details Strips
Tekeningen: Nix
Scenario: Benus
Uitgeverij: Dupuis
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
152