Charles Bock, Mooie kinderen

Mooi boek

Het verschijnen van Charles Bocks debuut ‘Mooie kinderen’ ging met enorm veel tamtam gepaard. Naar verluidt kreeg de jonge auteur astronomische bedragen aangeboden nog voor hij zijn boek volledig af had. Reviews over deze roman barsten van de superlatieven. Amerika heeft een nieuw literair petekind gevonden: Charles Bock.

Het verhaal: de twaalfjarige Newell Ewing gaat stappen met een vriend, maar keert nooit terug. Gek van verdriet proberen zijn ouders Lorraine en Lincoln elk op hun manier de verdwijning van hun zoon te verwerken, en groeien zo uit elkaar. ‘Mooie kinderen’ speelt zich volledig af in Las Vegas, een stad van dromen over roem en geld, maar ook van desillusies. Gaandeweg wordt duidelijk dat Newells lot samenhangt met een hele resem bijzondere figuren, onder wie een striptekenaar, een stripper en een heleboel weggelopen tieners die in erbarmelijke omstandigheden proberen te overleven.

Charles Bock werd geboren en getogen in Las Vegas. Als je zijn zelfgeschreven korte biografie op de website van ‘Mooie kinderen’ erop naleest, vertoont hij verdacht veel gelijkenissen met het personage van Kenny, Newells vriend, niet alleen door zijn fascinatie voor strips maar ook door zijn afkomst. Hoewel Bock bij hoog en bij laag ontkent dat deze roman ook maar in enig opzicht autobiografisch is, zal hij ongetwijfeld kostbare inspiratie geput hebben uit de kleine drama’s die zich voor de toonbank van de pandjeshuizen van zijn Joodse familie afspeelden.

In ‘Mooie kinderen’ onthult Bock de zelfkant van de gokstad. Las Vegas verrijst als een artificieel paradijs uit de woestijn, maar komt voor veel mensen dichter bij het voorgeborgte waar dromen genadeloos aan diggelen worden geslagen. De personages zien stuk voor stuk de toekomst die ze voor ogen hadden stukgaan en ontwaken als onderwerp van een wrang scenario waar ze zich niet meer weten uit te schrijven.

Hoewel het boek bijzonder lijvig is, verveelt het geen seconde. Bock schakelt in een zorgvuldig gecalculeerd tempo over tussen de verschillende verhaallijnen. Hoewel hij met een hallucinant aantal personages werkt, raakt hij geen enkel moment het spoor bijster en slaagt hij erin om je als lezer vertrouwd te maken met elk vezeltje van elke persoon die aan bod komt. Hij doet geen enkele toegeving als het op het uitspitten van de personages aankomt. Ze zijn sterk in hun eigenheid en Bock graaft diep, heel diep in hun geest en stopt niet tot hij elk choquerend detail heeft onthuld. Toch dwingt hij je tot empathie met elk wezen dat in zijn boek passeert.

‘Mooie kinderen’ is gitzwart van toon, maar op een hyperintelligente manier. De personages stellen vragen, worstelen met zichzelf en hun omgeving, spartelen tegen het leven. Maar we misten iets, iets nieuws, daarom niet hoopgevend of extra choquerend, maar iets wat ‘Mooie kinderen’ simpelweg een trapje hoger zet dan een uitstekend geschreven roman. Je slaat het boek dicht, je afvragend of er niet iets was dat je gemist hebt, of dat niet genoeg tot je doorgedrongen is. Bock bouwt het verhaal geniaal op en schenkt de lezer enkele onvergetelijke scènes, maar de  keerpunten in zijn boek zijn helemaal geen keerpunten, alleen vraagtekens waarna niks verandert. Dat is nu net waardoor ‘Mooie kinderen’ zo donker kleurt. Bock stelt aan het einde bijna teleur door zijn roman gewoonweg te laten eindigen. Net zoals de personages blijf je verdwaasd achter met je inzichten... alleen maar om verder te doen zoals je bezig was. In ons geval een mooi aantal sterren toekennen aan een nieuw literair Amerikaans talent.

Details Fictie
Originele titel:
Beautiful children
Auteur: Charles Bock
Uitgever: De Bezige Bij
Jaar:
2009
Aantal pagina's:
479