Moebius & Jodorowsky, 'De ogen van de kat'

Hallucinant

Ooit was er Giraud – Giraud tekende westerns. Dan kwam Moebius – Moebius deed sciencefiction. En toen, toen kwam 'De ogen van de kat'.

Een strip van, naar het schijnt, diezelfde Moebius. Het moet wel, want zijn naam staat op de cover – samen met die van Alejandro Jodorowsky.

Voor wie Jodorowsky niet kent... Wel, hij maakt films. Raadselachtige, mystieke dingen als 'El topo' en 'The holy mountain'. Ook schrijft hij stripscenario's – het meest bekende is wellicht dat van 'De incal'. Een futuristisch verhaal getekend door Moebius... De cirkel is rond.

Of niet? Die Moebius – zijn stijl, zijn kleur, alles is normaal gezien zo onmiskenbaar hem. Dit, deze strip, is anders. Iemand anders? Geen kleur, enkel wit en diep zwart. Strak als het klassieke Egypte.

Een mysterieuze figuur, gezien van op de rug. Hij spreekt en doet iets bewegen. Iets wat zich verder weg bevindt. Een kat verschijnt in een ruïne. Stapt in het licht. Dat had het beestje beter niet gedaan...

Moebius tekent een strip – maar hij tekent geen kadertjes. Elke pagina is één tekening. Twee pagina's naast elkaar vormen twee momenten, tegelijk komen ze samen. De pagina's omslaan is het ritme bepalen. De aanval komt, de gruwel arriveert, maar enkel omdat jij, de lezer, het zo wil. Jij beslist wanneer het ene moment over gaat in het andere.

'De ogen van de kat' is een verhaal van ongeveer vijftig momenten. Grote prenten in een grote strip. Vijftig pagina's die hypnotiseren, je meetrekken in een wereld die anders is – wellicht sciencefiction, wellicht wat fantasy, wellicht Moebius.

Anders, geleidelijk aan gruwelijk – alsof je in slow motion naar het karkas toestapt. Geen ontsnappen mogelijk, je eigen pas kan niet gestopt worden.

Dit is Moebius – dit is, wie de inleiding van Jodorowsky mag geloven, een kort verhaaltje. Een tussendoortje dat beide heren maakten. Snel snel. Laat je door die woorden niet misleiden. Een tussendoortje is dit allerminst. Het is een trip, een slinger die voor je ogen heen en weer wiegt, je verleidt. Of, zoals Jodorowsky het zegt, 'een spiritueel genot... Sterker dan een orgasme'.

Het is een verhaal door Moebius. Doch, dat betwijfelen we. Hier is iets meer aan de hand. We kunnen niet geloven dat een persoon, een mens, een sterveling, gewoon iemand, dit kan maken. 'De ogen van de kat' is bovenaards.