Miles Hyman, Matz & David Fincher, ‘De zwarte Dahlia’

Uitzonderlijk kaliber

15 januari 1947: Elizabeth Short wordt vermoord terug gevonden op een stuk braakliggend terrein aan de rand van Hollywood. De jonge actrice bleek bovendien lelijk toegetakeld: haar lijk doormidden gesneden - en geen druppel bloed te bespeuren op de vindplaats - en een van oor tot oor opengesneden mond. De zaak was gefundenes Fressen voor de media, die de weinig benijdenswaardige Short herdoopte tot ‘The Black Dahlia’. De dader van deze gruwel werd nooit gevonden.

Mysterie, moord, Hollywood: geen wonder dat de kwestie herhaaldelijk nieuw leven werd ingeblazen. De bekendste reanimatiepoging moet die van filmregisseur Brian De Palma zijn, die in 2006 een prent draaide gebaseerd op het uitstekende boek van James Ellroy. Dat was een streep door de rekening van zijn collega David Fincher, die een Ellroy-verfilming ook wel zag zitten. Fincher, vooral bekend van ‘Se7en’ en ‘Fight Club’, had zelf een eigen adaptatie klaar maar die effectief in een film gieten zat er niet meer in. Gelukkig bood de negende kunst een uitweg.

Fincher belandde met zijn plannen bij stripscenarist Matz en tekenaar Miles Hyman. Het resultaat is een stripbewerking van een filmscenario naar de roman van Ellroy. Maar wie een flauw afkooksel verwacht kunnen we meteen gerust stellen: ‘De zwarte Dahlia’ is visueel en literair een voltreffer.

Miles Hyman kent u misschien al van ander werk uit de Kaliber-serie, ‘Bloednacht’. Dat boek was ook al een donkere thriller en Hymans stijl sluit daar perfect bij aan, net zoals bij ‘De zwarte Dahlia’. Hyman tekent met haast fotografische nauwkeurigheid zijn personages, dan wel omgeven door een eigenaardige impressionistische zweem. Door goed gebruik te maken van schaduwvlakken dompelt de Amerikaan de lezer moeiteloos onder in dat typische film noir-sfeertje. Nog een plus: Hyman besteedde ongelooflijk veel aandacht aan details: zo dragen de speurders uitsluitend het type das dat in de periode gangbaar was. Een visueel tot in de puntjes verzorgde uitgave.

En dat geldt evenzeer voor de stripbewerking zelf. Finchers versie was al sterk want de regisseur nam krek dezelfde personages en dialogen van James Ellroy over. Fincher had zelfs regieaanwijzigingen voor Matz, die het verhaal zijn definitieve vorm gaf. In enkele snedige hoofdstukken gaan de ruige flikken Bucky en Lee op zoek naar de dader terwijl op de achtergrond zich een kluwen aan intriges ontvouwt. Bij de les blijven is aangewezen want Ellroys verhaalstructuur is complex maar gelukkig ook subliem. In combinatie met Hymans tekeningen levert dat een klein meesterwerk op.

De Kaliber-reeks van uitgeverij Casterman is de voorbije jaren uitgegroeid tot een kwalitatief handelsmerk voor stripadaptaties van romans. ‘De zwarte Dahlia’ is daarvan het zoveelste bewijs.

Details Strips
Uitgeverij: Casterman
Jaar:
2014
Aantal pagina's:
174