Lars Husum, Mijn vriendschap met Jezus

Ingetoomd geweld

Denk maar niet dat ‘Mijn vriendschap met Jezus’ eigenlijk op de verkoopslijst van het Davidsfonds hoort. Want hoofdpersonage Nikolaj mag dan wel Jezus zien, geloven in God of zijn bestaan in twijfel trekken, doet hij niet. Dit gaat gewoon over Nikolaj, een jonge kerel die zo fel met zichzelf in de knoop ligt, dat ook zijn maag er helemaal tureluurs van wordt en vechten de enige zoetmaker is. En er is ook Jezus, de bebaarde man op sandalen die hem helpt een beter mens te worden. Wat eigenlijk ook dringend nodig is.

Nikolaj slaat zijn vriendin Silje tot moes; dwingt met zijn stommiteiten zijn Zus (en enige toeverlaat) tot zelfmoord en ruïneert alles wat hij tegenkomt. En dat omdat zijn ouders verongelukt zijn op zijn dertiende. Onder impuls van Jezus vlucht hij naar Tarm, de geboortestad van zijn moeder (de succesvolle zangeres Grith Olkhom), en komt daar tot rust of doet op zijn minst een poging. Met Marianne. Even toch.

'Mijn vriendschap met Jezus' had ons gekluisterd, tot de laatste pagina. Pas dan durfden wij het boek neerleggen en konden wij afscheid nemen van Nikolaj, met een diepe zucht. Van ongeloof, van woede en van verdriet. Het einde huilt. En daar houden wij wel van, van zo'n einde, van volledig opgezogen worden; tijd, ruimte en onszelf verliezend in een rock-’n-roll-ritme van woorden, onthullende tussentitels en drama.

Lars Husum schreef een glansdebuut, eentje waarin hij zichzelf voorstelt als meesterverteller en het verhaal zijn ding laat doen. Zonder opschepperij, maar puur eerlijk, snel en met humor. 'Mijn vriendschap met Jezus' is ontspanning en laat zich gewoon lezen, in eenvoud en vol woordengenot.

Details Fictie
Originele titel:
Mit venskab med Jesus Kristus
Auteur: Lars Husum
Vertaler: Kor de Vries
Copyright afbeeldingen: Nieuw Amsterdam
Uitgever: Nieuw Amsterdam
Jaar:
2009
Aantal pagina's:
304