Meyer, Dorison & Delabie 'Undertaker 2: De dans van de gieren'

Goed, maar geen Blueberry

De link met 'Blueberry ' is logisch en snel gelegd. Zowel de doodgraver uit deze 'Undertaker' als de lieutenant uit genoemde reeks maken deel uit van het Wilde Westen. Beide mannen gaan koppig hun eigen weg in een ondankbare, amper ontwikkelde wereld.

Oranje rotswoestijnen, akelig laag vliegende gieren en genadeloos schreeuwende kogels bepalen het bestaan van beide helden. Hoe overleeft een mens in een maatschappij waar regels en wetten puur voor de vorm geschreven werden? Blueberry en de doodgraver tonen je het.

Beide reeksen zijn verwant, zeker, maar de een is niet de andere. 'Blueberry' is en blijft één van de beste western-strips ooit gemaakt, uniek door zowel de scenario's van Charlier als de tekeningen van Giraud. 'Undertaker' heeft een blitsstart gemaakt – maar uniek is het nog niet.

Het hoofdpersonage – de doodgraver – neemt de draad op waar hij die op het einde van album één achterliet. Bij de gammele brug, starend in de loop van een geweer. Nog altijd is de man onderweg naar een mijn om daar het lijk van haar eigenaar te begraven. Nog altijd is de buik van dat lijk gevuld met goud. En nog altijd zitten kwade mijnwerkers hem op de hielen.

De undertaker is niet alleen. Rose en Lin, twee ex-bedienden van de dode, vergezellen hem. Alle drie hebben ze hun motieven – waarom zeulen ze die doodskist in godsnaam door de woestijn? In die motieven ligt de kracht van de reeks. 'Undertaker' graaft in de psyche van haar cowboys. Ze zoeken naar moraal in een amorele wereld. De personages staan er. Huizenhoog.

Ralph Meyer (tekeningen) en Caroline Delabie (kleuren) brengen het Wilde Westen perfect en volgens de regels van de kunst in beeld. Niet verrassend, maar oerdegelijk. Stevige mannen en mooie vrouwen. Dorre woestenij, prachtige kleuren, ruwe gevechten. Ze creëren de donkerstoffige sfeer die het verhaal vereist – is een cowboy wel een cowboy als hij niet onder een zwarte hemel bij een open vuur de wacht houdt? Turend in de duisternis, waar het vuur geen licht werpt en het gevaar geduldig wacht...

Net als het verhaal is wat je ziet pure kwaliteit. Er is weinig dat niet overtuigt – en er is dus geen reden om dit niet te lezen of te kopen. Maar een 'Blueberry' is het niet.

Daarvoor is 'Undertaker' te beredeneerd. Het mist het onmiddellijk epische van haar voorbeeld. 'Undertaker' vertelt een mooi uitgedokterd verhaal en toont het met klasse. Maar het laat de fantasie niet op hol slaan. 'Blueberry' is van album één een held, zijn wereld een speeltuin, zijn moraal de spelregels. Als lezer doe je mee, beleef je je eigen avontuur in wat een ander je voorlegt . 'Undertaker' vertelt je eenvoudigweg wat er gebeurt, en doet dat goed, maar gaat niet veel verder. Dit Wilde Westen bestaat te zeer op de pagina's van het album.

Maar ach, waarom vergelijken met de top? Dat is onrechtvaardig – doch, dat is het leven van een cowboy ook. Hij mag dus niet klagen, die doodgraver.

Details Strips
Scenario: Xavier Dorison
Tekeningen: Ralph Meyer
Kleuren: Ralph Meyer, Caroline Delabie
Uitgeverij: Dargaud
Jaar:
2015
Aantal pagina's:
54