Mark Janssen, 'Eiland'

Op de rug van de schildpad

Sinds zijn debuut als illustrator in 1997 werkte Mark Janssen (°1974) al aan meer dan 450 kinder- en prentenboeken mee, zowel voor Belgische, Nederlandse als Chinese uitgeverijen. Sinds 2016 schrijft en illustreert hij z’n eigen prentenboeken. Zijn debuutverhaal ‘Niets gebeurd’ werd meteen lovend onthaald, en ook ‘Eiland’ laat zich als een fascinerend, tekstloos prentenboek ‘lezen’.

Op de eerste dubbele spread weet Janssen treffend een schipbreuk te verbeelden, met behulp van felle tinten rood en geel, donkere schaduwen en woeste vegen verf, wervelend over de pagina’s. Zoveel dramatiek wordt gevolgd door een ingetogen prent van een vader die - dobberend tussen de resten wrakhout - z’n dochtertje en de hond in veiligheid brengt op een eiland. Het grootste gedeelte van de pagina wordt door de horizon en de lucht ingenomen; de zachte tinten groen zorgen voor een welkom rustpunt na de voorbije storm. Janssen bouwt hier op haast impliciete manier een boeiend spanningsveld op tussen de ervaringen van de personages en de voorkennis van de lezers, die wél onder het wateroppervlak kunnen kijken. Zij merken meteen dat het drietal op de rug van een gigantische schildpad is beland. Het dier wordt als een goedmoedige kolos geportretteerd, die de drukte op z’n schild verbaasd in ogenschouw neemt.

Gaandeweg raakt de schildpad gewend aan die ongewone bewoners, draagt zorg voor hen en beschermt hen tegen gevaren uit de wijde zee. Ondertussen peddelt hij dapper verder, zodat het drietal op z’n schild een hutje kan bouwen en een vlot maakt om te kunnen vissen. De schildpad en z’n gasten komen voorbij gevarieerde landschappen, zoals de Noordpool, waar ze worden gadegeslagen door ijsberen. Uiteindelijk volgt redding onder de vorm van een chique cruiseschip. Schildpad wordt passend bedankt voor bewezen diensten. Dat resulteert in een unieke prent: enerzijds raakt Janssen een gevoelige snaar, anderzijds blijkt dat het meisje zich wel degelijk bewust was van de inbreng van de schildpad.

De kleurrijke voorflap maakt meteen duidelijk dat Mark Janssen verder gaat op de ingeslagen weg: hij wil niet langer in opdracht illustreren, maar z’n eigen fantasie de vrije loop laten. Dat levert een expansie van kleuren op, via een azuurblauwe hemel en oceaan, waarin veelkleurige visjes en reuzenschildpadden gemoedelijk ronddobberen. Knap is ook de prent van een nachtelijke zee; zwart en donkerblauw worden aangevuld met goedgekozen contrastkleuren als groen en geel, wat een mysterieuze sfeer schept. Kleurrijke kwallen brengen licht en een vleugje speelsheid in de prent. Het winterse landschap wordt dan weer opgeroepen door lichtblauw en wit, en maakt de koude zo voelbaar. Daartegenover plaatst de illustrator prenten die letterlijk baden in warme tinten wanneer een vlucht kleurrijke vogels aan de hemel voorbijkomt. Via een kundig gebruik van de sfumatotechniek lijken figuren en dieren deels in de achtergrond te verdwijnen, waardoor een geheimzinnig sfeertje ontstaat. Grappige, expressieve visjes doen de prenten opleven.

Met dit visueel aantrekkelijke en gelaagde prentenboek bewijst Mark Janssen definitief dat hij meer te bieden heeft dan louter illustreren. We zijn alvast benieuwd naar de verdere evolutie van zijn tekentalent.

Vanaf 3+

 

Details Fictie
Illustrator: Mark Janssen
Uitgeverij: Lemniscaat
Jaar:
2018
Aantal pagina's:
32