Mark Hendriks, ‘Octopus’

Vehikel

Vier maand geleden verscheen ‘Octopus’. We zouden kunnen zeggen dat het posten een tijdje in beslag nam. Dat de kinderen en de vrouw ons weer te veel bezig hielden. Dat het druk druk druk was op ons werk. Maar de echte reden, beste lezer, dat u vier maanden heeft moeten wachten op een recensie van deze strip, is veel eenvoudiger. Wij hadden namelijk koudwatervrees.

‘Octopus’ leek namelijk alle redenen te omvatten waarom de term graphic novel de laatste jaren zo vaak beschimpt is geweest. Prachtig getekend, dat wel, maar met een ondoorgrondelijk verhaal. Schitterende plaatjes, maar het is niet meteen duidelijk wat er op staat. Auteur Mark Hendriks maakte het er zelf niet beter op door in interviews te verklaren “Veel grote strips vind ik te voorspelbaar, iedereen kan zelf bepalen wat hij ziet in mijn verhalen” en “Ik loop in mijn hoofd meestal drie tekeningen vooruit, meer niet”.

Zoals we van Scratch ondertussen gewoon zijn, is ‘Octopus’ prachtig uitgegeven. Net zoals ‘Het verslag van Brodeck’ is het een oblongstrip in een kartonnen cassette. Het gebeurt maar zelden dat Hendriks twee tekeningen boven elkaar zet op één pagina. Zo komen zijn zwart-witte illustraties, van de enkele ruwe lijnen die de zee of de duisternis vorm geven tot de prachtige details in schubben of kledij, mooi tot hun recht.

Het hoofdpersonage van ‘Octopus’ is een jonge vrouw die een toeristenwinkel runt, maar liever gaat duiken om in het natuurreservaat vis te vangen. ’s Avonds speelt ze computerspelletjes met haar neefje. Ze loopt regelmatig langs bij haar ex-schoonvader, die stiekem alcohol drinkt onder de boom. Tijdens een van haar duiksessies ontmoet ze een pratende octopus, die een vreemde invloed op haar heeft.

Hoewel een groot deel van ‘Octopus’ zich afspeelt op en in de oceaan, bleek onze koudwatervrees dus enigszins ongegrond. Deze strip heeft wel degelijk een verhaal, met een soort plotlijn, wederkerende personages en zelfs snuifjes humor in de vorm van de twee toeristen die overal voor een gesloten deur staan. Toch kun je je niet van het idee ontdoen dat Hendriks het luchtige verhaaltje vooral gebruikt als vehikel om dingen te tekenen die hij leuk vindt: oosterse dorpen, het zeeleven, de weidse natuur.

‘Octopus’ is geen rechtlijnige strip en in die zin wel een voorbeeld van de wat intellectuelere, misschien zelfs snobistische graphic novel. Tegelijk demonstreert Hendriks dat hij een begenadigd tekenaar is, die de lezer zonder pardon meesleurt langs zijn pennentrekken, de dieperik in. En wie had gedacht dat we daar nog eens een pratende reuzeninktvis zouden ontmoeten? 

Details Strips
Auteur: Mark Hendriks
Uitgeverij: Scratch Books
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
232