Marie Lesy, Ik heb geen woorden meer. Jotie 't Hooft, een leven in beelden

Moet er nog meer zijn?

Het antwoord op de vraag waarom er na de vele beschouwingen die er over Jotie 't Hooft al geschreven zijn, nog een boek moest komen over deze jonge, mythische dichter, is wellicht veel meer ingegeven door het idee een verlengstukje aan het commerciële succes van 'Jotie 't Hooft, Verzameld Werk' te breien, dan om nog een nieuwe licht te werpen op het verhaal van zijn korte leven.

Nadat Marie Lesy vorig jaar met glans het 'Verzameld Werk' van Jotie 't Hooft samenstelde en daarmee op veel waardering kon rekenen binnen en buiten literaire kringen, kwam er dit najaar van dezelfde hand 'Jotie 't Hooft. Ik heb geen woorden meer, een leven in beelden'. Het boekje is op dezelfde manier vormgegeven als de turf 'Verzameld Werk' en vormt dan ook een mooi geheel in de boekenkast van een verzamelaar.

Zoals de titel zegt, bestaat het boek vooral uit beelden: foto's en tekeningen. Lesy is erg spaarzaam met haar interpretaties. Ze schrijft: 'Elke stem belicht een ander aspect van deze knaap en elke tekst die over Jotie geschreven wordt belicht de persoonlijke interpretatie van de auteur'. Dat is bij haar, zo geeft ze grif toe, niet anders. Lesy vermoedt dat 't Hooft hoogbegaafd zou zijn geweest en zoekt net zoals velen naar een manier om het leven van de jonge dichter grijpbaar te maken. Een echte strijd om dit te bewijzen, maakt Lesy niet van haar boek. Daarvoor heeft ze ook te weinig argumenten en het kan ook niet meer afgetoetst worden, behalve bij nabestaanden die ondertussen al vele keren over het onderwerp zijn bevraagd. Tja, we zullen het nooit weten, zo zegt ook Lesy. Maar de vraag is vooral, vinden we, wat doet het er nog toe?

Het lijkt er wel op dat Lesy met Verzameld Werk en dit laatste boek een streep wil trekken onder de mythevorming van de afgelopen jaren rond de figuur van Jotie. Met haar 'Verzameld Werk' ruimde ze al schoon schip door vooral zijn woorden te laten spreken. Deze keer laat ze beelden uit zijn leven spreken. Haar interpretatie en commentaar zijn bondig en kort, net om de lezer de vrijheid te geven zelf zijn weg te vinden. Ook in deze uitgave siert het Lesy dat ze de lezer stimuleert 't Hooft te benaderen met een onbevangen blik.

Jotie 't Hooft zal wellicht altijd aanleiding blijven geven tot nieuwe beschouwingen. Met Verzameld Werk en 'Ik heb geen woorden meer', hopen we dat niemand in de toekomst nog hoeft in extremen - positief of negatief - te vervallen om deze jonge dichter te beschrijven. Integendeel, het doet de figuur van Jotie 't Hooft enkel maar recht aan om naar zijn werk te kijken als dat van een jonge dichter met talent en mogelijk potentieel die helaas wat te vroeg is opgebrand. Marie Lesy geeft ons met haar twee werken in ieder geval wel die kans. En als het dan eventjes kan, stoppen we nu met in het verleden te blijven hangen en kijken we naar de jonge dichters van vandaag met talent en mogelijk potentieel. Als we hen evenveel en op de juiste manier aandacht kunnen geven, dan hebben we misschien binnenkort een bloeiende generatie dichters.

Details Poëzie
Auteur: Marie Lesy
Uitgever: De Bezige Bij
Jaar:
2011
Aantal pagina's:
160