Stieg Larsson, Mannen die vrouwen haten

Meer dan een whodunit

Zweden, het land van pruimtabak kauwende voetballers, knutselkasten, lage zelfmoordcijfers, mooie blonde vrouwen en een goed functionerend sociaal apparaat. Met dat beeld van de ‘ideale samenleving' maakt Stieg Larsson, een Zweedse journalist, komaf in zijn Millenniumtrilogie. Het eerste deel uit die thrillertrilogie, ‘Mannen die vrouwen haten', staat al enkele maanden hoog genoteerd in onze boekencharts.

De dragende personages zijn Mikael Blomkvist, een geëngageerde journalist van middelbare leeftijd die voor het economische tijdschrift ‘Millennium' schrijft, en de scherp geprofileerde Lisbeth Salander, een zwijgzame maar eigenzinnige jongedame met een wat onduidelijk verleden en een excentriek uiterlijk (tatoeages, piercings) die een enorm goede hacker blijkt te zijn. Samen proberen zij het raadsel op te lossen waar dit boek mee opent.

Dat raadsel betreft Harriet Vanger. Zij is het veertig jaar geleden verdwenen nichtje van zakenman Henrik Vanger, die Blomkvist contacteert om de zaak tegen een royale vergoeding nog eens helemaal uit te spitten. Aanvankelijk leveren Mikaels inspanningen weinig op, tot hij samen met Lisbeth op een bijzonder oud en duister familiegeheim stuit, en dat is niet naar de zin van enkele familieleden.

Larsson introduceert zijn personages uitgebreid en de auteur maakt ons tijdens het trage begin van de roman deelgenoot van Blomkvists onderzoek door de Vangerfamilie uitgebreid voor te stellen. Er schemert ook sociale bekommernis door, wanneer de auteur zijn licht laat schijnen over het spanningsveld tussen media en economie (‘Mikaels verachting voor financieel verslaggevers was een kwestie van moraal'). De auteur legt haarfijn enkele van de misstanden bloot die uiteindelijk tot de huidige crisis geleid hebben. ‘Mannen die vrouwen haten' is een thriller die meer is dan een whodunit.

Eén bedenking: het midden van het boek is een avonturenroman om van te smullen, maar het einde vonden wij niet geloofwaardig genoeg om een geeuw te onderdrukken. Wat na deze aftrekpost overblijft is echter nog altijd méér dan indrukwekkend: een 560 bladzijden tellende, spannende, boeiende en vlot leesbare misdaadroman met meerdere verhaallijnen. Een mysterie dat enkel opgelost kan worden door een samengaan van klassieke én moderne opsporingsmethodes. Een misdaad van 40 jaar geleden tegenover corruptie en een wereldwijd schandaal in de 21e eeuw.

Stieg Larsson stierf in 2004, net voor de publicatie van dit eerste deel, aan een hartaanval. Jammer dat de auteur het succes van ‘Mannen die vrouwen haten' niet meer mag meemaken, want de hype is zondermeer terecht.

Details Fictie
Originele titel:
Män som hattar kvinnor
Auteur: Stieg Larsson
Copyright afbeeldingen: Signatuur
Uitgever: Signatuur
Jaar:
2005
Aantal pagina's:
560