Maarten De Saeger, ‘Mijn begrafenis’

IJzersterk debuut

Wat een klootzak. Wat een gigantische, egoïstische klootzak, dat hoofdpersonage uit ‘Mijn begrafenis’. Die gedachte spookte voortdurend door ons hoofd na een eerste lezing van Maarten De Saegers stripdebuut. Maar De Saeger graaft dieper dan je op het eerste zicht zou denken.

Sterk debuteren op je 34ste: de in Gent residerende tekenaar en illustrator Maarten De Saeger bewijst dat het kan. Zo’n twee jaar zwoegde hij op zijn boek en het resultaat mag gezien worden. In ‘Mijn begrafenis’ blikt de jong gestorven Arnon - een jonge snaak die van de ene amoureuse verovering naar de andere fladderde - terug op zijn korte leven. En de overledene keek niet op een leugentje meer of minder. Het ging zelfs zover dat Arnon boeken bewerkte om die er te laten uitzien als eigen werk om zo een volgend liefje in zijn bed te krijgen. Om maar te zeggen: een sympathieke vent was Arnon niet.

Mocht het bij die paar leugentjes blijven, zouden we ‘Mijn begrafenis’ als een ondeugende schelmenstrip kunnen bestempelen. Maar Arnon vertoont toch nog net iets ziekelijker gedrag, zoals wanneer hij - om uit zijn eigen onmogelijk geworden fabeltjes te maskeren - een manuscript van zijn grootvader voorstelt als het zijne. Het begin van het einde voor Arnon, zo zal later blijken.

Met zo’n onsympathieke protagonist neemt De Saeger het risico om een wel heel deprimerende turf te produceren. Dat weet hij gelukkig uitstekend te compenseren met een soort pijnlijke humor, waarin Ricky Gervais tijdens zijn hoogdagen grossierde. Die ‘Teardrop’-passage bijvoorbeeld is gewoon hilarisch. ‘Mijn begrafenis’ bevat bovendien heel wat fijne knipogen: een cameo van Herman Brusselmans, De Saegers echt bestaande vriend Peter die als klankbord van de fictieve Arnon dient ... Maarten De Saeger verweeft subtiel autobiografische anekdotes in het leven van een voor de rest zielig, maar toch vooral superonzeker sujet.

Grafisch leunt de auteur dan weer sterk aan bij toppers als Manu Larcenet en de tandem Dupuy-Berberian: fijne lijnen, expressieve personages en de kleine kantjes van de menselijke soort perfect omgezet in beelden. ‘Meneer Johan’ is qua stijl én thema’s nooit ver uit de buurt. Het sobere en ingetogen kleurenpalet - veel schaduwen en grijstinten - is de ideale keuze voor dit boeiende debuut.  

Maarten De Saeger had tot voor kort stripgewijs niet veel meer op zijn cv staan dan wat inkleuringen voor collega-stripmaker Simon Spruyt. Maar met ‘Mijn begrafenis’ zet hij zich meteen op de kaart. Een ijzersterk debuut.

Details Strips
Scenario & Tekeningen: Maarten De Saeger
Uitgeverij: Bries
Jaar:
2015
Aantal pagina's:
96