Maarten De Saeger, ‘De zwerver’

Goed besteed belastinggeld

Met ‘Mijn begrafenis’ leverde de in Gent residerende stripauteur Maarten De Saeger in 2015 een pareltje van een debuut af. Twee jaar later is hij terug met een nieuw boek onder de arm, waarmee hij zijn status van toptalent bevestigt: ‘De zwerver’.

De twee graphic novels van De Saeger kan je makkelijk tot het meest toegankelijke van de Bries-catalogus rekenen, en dat is als compliment bedoeld. Qua sfeerschepping en grafische stijl past De Saeger perfect in de stal van de uitgeverij: eigenzinnig, sober en mysterieus. Maar voor het verhaal hoef je geen diploma Wijsbegeerte op zak te hebben. Net als in zijn debuut staat liegen centraal in ‘De zwerver’, met drie hoofdpersonages die niet meteen een toonvoorbeeld van de menselijke soort zijn. De Saegers stokpaardjes voelen dus vertrouwd aan.

Ines is een wat neurotische vrouw die na een half jaar breekt met partner Hannes, haar absolute tegenpool. Ines gaat in het huis van haar overleden grootvader wonen, waar ze al snel het gezelschap krijgt van een vreemde snuiter. De zwerver uit de titel blijkt een manipulatief mannetje te zijn dat met geen stokken uit Ines’ huis te krijgen is. Ex-minnaar Hannes moet de redder in nood spelen.

Daarmee hebben we ongeveer het hele verhaal vertelt en dat is niet erg. Want ‘De zwerver’ pretendeert geen spannende thriller met good en bad guys te zijn, maar wel een verontrustende karakterschets van drie o zo herkenbare personages: Hannes als zielige tamzak, de tegelijkertijd beangstigende en levenswijze landloper en controlefreak Ines. “De vorken moeten links in de lade liggen”: dat soort opmerkingen zeggen alles.

Beetje bij beetje pelt De Saeger de laagjes van zijn drie protagonisten. Zo ontstaat een genuanceerd beeld van de drie personages. Een verademing in een wereld waarin bordkartonnen personages bon ton zijn. Je moet het je publiek ook niet te moeilijk maken. De Gentse tekenaar veegt vrolijk zijn voeten aan de adagium en kiest voor een kloeke 176 pagina’s peuteren, schrapen en vernis wegvegen.

Maarten De Saeger is erin geslaagd zich met ‘maar’ twee graphic novels op de kaart van grafisch Vlaanderen te zetten. Voor zijn derde album kreeg hij een toelage via het Vlaams Fonds voor de Letteren: dat lijkt ons nu eens goed besteed belastinggeld.

Details Strips
Scenario & Tekeningen: Maarten De Saeger
Uitgeverij: Bries
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
176