Lukas Verstraete, 'Een boek waarmee men vrienden maakt'

Een debuut om in te lijsten

Het fijne Antwerpse Bries bewees in het verleden al uitvoerig een fijne neus te hebben voor avontuurlijk striptalent van eigen bodem. Denk maar aan het werk van Wide Vercnocke (‘Narwal’), Maarten De Saeger (‘De Zwerver’) of net nog Simon Spruyt (‘Papa Zoglu’). Het debuut van Lukas Verstraete is opnieuw een schot in de roos.

Verstraete sleutelde maar liefst vier jaar aan zijn eersteling. Wat begon als een masterproef aan het befaamde Sint-Lucasinstituut in Gent, is uitgegroeid tot een lijvig boek van maar liefst 208 pagina’s en dat opvallende enorme formaat dan! Straffe en eigenzinnige keuzes voor zo’n jonge maker. Na een geslaagde crowdfundingactie - Verstraete rijfde in één maand tijd vlotjes zeventienduizend euro binnen - ligt het resultaat eindelijk in de rekken.

Wat naast het formaat meteen opvalt, is het uitzinnige kleurenpallet. Verstraete tekent rechtstreeks met kleurpotlood, de foutjes moet je er maar bij nemen. Dat hij aanvankelijk met andere toptalenten als Brecht Evens en Brecht Vandenbroucke vergeleken werd, hoeft dan ook niet te verbazen. Toch slaagt de debutant er in om meteen zijn eigen stempel te drukken: de sobere, zwartbruine passages zijn een geslaagd tegengewicht voor de explosie aan kleuren.

Een andere naam die spontaan bij ons opkwam, is Olivier Schrauwen. Niet zozeer de tekenstijl is vergelijkbaar, wel de absurde verhaallijnen die schijnbaar nergens naartoe gaan. ‘Een boek waarmee men vrienden maakt’ start met een man die overvallen wordt door twee mannen met een muizenmasker. Het afhandig gemaakt koffertje komt terecht bij een zekere Mister Pussy, een soort gangsterbaas. Vanaf dan wordt het wat surreëel. Het gezicht van het slachtoffer verspreidt zich als een soort besmettelijke ziekte, het gezichtsloze lichaam start een eenzame zoektocht en het koffertje komt uiteindelijk terecht bij een demonische vamp.

Verstraete poogt nog om zijn ‘verhaal’ netjes af te ronden, maar daar komt nog iets te veel kunst en vliegwerk bij kijken. De auteur treedt zelfs op als een deus ex machina: niet de meest subtiele ingreep. Die metabespiegelingen aan het einde hoefden voor ons ook niet per se.

Toch is dit opmerkelijke debuut eentje om in te lijsten. De apocalyptische taferelen à la Bosch en Bruegel, de talloze grapjes, de kleine odes aan legendarische striphelden - we spotten onder andere Tuizentfloot, Suske en Wiske en Kuifje - : het getuigt allemaal van heel veel liefde, kunde en talent. In de gaten houden, deze Lukas Verstraete.

Details Strips
Scenario & Tekeningen: Lukas Verstraete
Uitgeverij: Bries
Jaar:
2017
Aantal pagina's:
208