Kurt De Boodt, 'Ghostwriter'

Boosheid werkt niet altijd louterend

Weinig poëten zullen het hem nadoen: met een filmpje je nieuwste dichtbundel promoten. Twee psychiaters vertellen waarom 'Ghostwriter' een goede aankoop is. Mocht je nog niet overtuigd zijn, kan je kijken naar de YouTube-vertolking van 'Neo': een groep schoolmeisjes dat in een klaslokaal 'van toen' hun lesje opdreunt. 'De leider schrijft, wij lezen. De leider leest, wij liplezen.' Om kippenvel van te krijgen, deze ridiculisering van het onderwijs. Alles wat De Boodt beschrijft, lijkt een aanklacht te zijn. Met name de gehaaste marketingjongens, het winstbejag en het individualisme lijken zaken waaraan De Boodt zich enorm stoort.

Grote thema’s dus, die De Boodt met beide handen aangrijpt. Thema’s die reeds door anderen bezongen zijn: Bob Dylan ('Even the President of the United States has to stand naked') en Boudewijn de Groot ('Welterusten, meneer de president') gingen hem voor. In 'De Joker' beschrijft De Boodt de president als een poppenkastpop.

De perfecte wereld en de maakbare mens worden bezongen in 'BVBA Heilige Heidense Hemel': 'Optimaliseer. Downsize. Haar meer uit uzelf. Wat een win-win.' Of op een andere manier wordt de huidige maatschappij bekritiseert: 'Mooie mensen verdienen het, om meer en meer te verdienen. [...] Niet zo mooi? Draag positief bij aan de burgermaatschappij.' Maar ook persoonlijke verwarring en pijn zijn de schrijver niet vreemd, zo is te lezen in 'Sussend liedje': 'Pijn blijf bij mij. Laat me voelen dat ik leef. [...] Pijn verdwijn. Laat mij voelen.'  

De Boodt schuwt metaforisch en abstract woordgebruik niet, wat ervoor zorgt dat de gedichten nooit ergens een moment van rust kennen. Altijd op je qui-vive zijn, je aandacht erbij houden. Nooit een moment van zwakte of afglijden. Ondanks zijn keuze voor een bozig verwijten van de samenleving, vervalt hij door deze sterk stilistische keuze niet in clichématige herhaling van alles wat al eens gezegd is. De boosheid die hij veelvuldig tentoonspreidt, tezamen met de abstractheid, werken zodoende weinig louterend.

Gespannen wordt de bundel opengeslagen om er met nog meer negatieve spanning doorheen te ploeteren. Moest De Boodt her en der gekozen hebben voor wat luchtiger vermaak of lichte humor, was ‘Ghostwriter’ een stuk beter te verteren geweest. De Boodt zet overduidelijk niet in op de beginnende poëzielezer, maar wil vooral de harten beroeren van de doorwrochte cynicus met wie hij op dezelfde pagina staat. ‘Ghostwriter’ is zonder twijfel van hoge kwaliteit, maar te duister en verkrampt hoogdravend om in je luie zetel van te genieten.

Details Poëzie
Auteur: Kurt De Boodt
Uitgeverij: Wereldbibliotheek
Jaar:
2015