Kas & A.-P. Duchâteau, 'Hans integraal 3'

In Hans we trust

'Hans'' einde is een tragedie. De stripreeks begon in 1980 en stopte twaalf delen en twintig jaar later, onder lichte dwang. Omdat het moest, omdat de tekenaar geen tijd meer had, omdat de uitgeverij andere prioriteiten had... Omdat de wereld onrechtvaardig is.

We houden nu eenmaal van 'Hans'. We leerden de reeks kennen toen uitgeverij Le lombard vorig jaar met integrale uitgaves begon. In drie dikke verzamelalbums werden alle delen van de reeks gebundeld. Dit derde deel bevat de laatste vier – getekend en geschreven tussen 1997 en 2000. Met 'Hans' ging er een nieuwe wereld open. Letterlijk.

Hans – de held – leeft in de toekomst. Atoombommen vernietigden bijna al het leven op aarde. In een troosteloos grijs landschap rijst één stad op: een oase van beschaving. In de vorige delen zag je hoe onze held de stad verovert. Hoe hij het oude dictatoriale bestuur vervangt door een menselijk leiderschap. Hans zorgt voor de rechtvaardige revolutie, maar echte vrede is nog niet in zicht. In de toekomst is niets meer eenduidig. Er bestaan meer planeten, meer universa, spiegelwerelden. Parallelle maatschappijen, een kloon van wat echt is. Daar, in die vreemde plaatsen, wil al eens iets fout lopen.

Het tweede verhaal in deze bundeling – 'Regenbooggevaar' – is het beste. Een gewelddadige warlord verovert de gebieden rond de stad, geholpen door een gevaarlijke mist. Al wie hier in gevangen raakt, verliest zijn verstand en sterft. Gruwelijk, toch? Hoe vreemd is het dan dat die mist alle felle kleuren van de regenboog heeft. Absurd, surealistisch, zo erg mooi. Een gewelddadig prachtig kleurgebruik.

Daar, in wat je ziet, ligt 'Hans'' kracht. Sinds album vijf werd de reeks getekend door de Pool Kas, vanaf deel acht kleurt zijn vrouw Graza alles in. Beiden namen de fakkel over van Rosinski – die andere Pool, die door het succes van 'Thorgal' geen tijd meer had voor Hans. De overgang van Rosinski naar Kas verloopt subtiel. Maar ze is er. Beide hanteren een gelijkaardige stijl – realistisch, vol, plechtig. Het verschil zit hem in de sfeer. Rosinski is zwaar grijs, deprimerend op een meta-niveau – diep in Rosinski's werk hoor je de concentratiekampen schreeuwen. Kas en Graza zijn avontuurlijker. Meer in your face. Gewelddadiger, maar minder actueel. Minder meta. De science-fiction en fantasy die je sinds deel vijf ziet, speelt zich netjes af in haar eigen wereld. Ver weg van de gruwelen van de 20ste eeuw.

Wanneer de regenboogmist opduikt, zie je het absolute talent van Kas en Graza. Hun wereld ontplooit zich in al haar glorie. Donkere gruwel waarin zelfs prachtige kleuren niet te vertrouwen zijn. Het zorgt voor enkele weergaloos mooie prenten. De mooiste die we dit jaar zagen.

Uiteraard zijn dat slechts enkele tekeningen in deze 226 pagina's dikke bundeling. Een klein voorbeeld van hoe geweldig 'Hans' is. We gaan hier niet verder in op hoe de scenario's van A.-P. Duchâteau een lekker ouderwetse, ironieloze en verslavende no-nonsense combineert met een hallucinante scheut fantasy-surrealisme. Of hoe de extra's – 32 pagina's vol interviews, achtergrondinformatie en originele tekeningen – een boeiend beeld geven van de auteurs. En je terloops, bijna nonchalant, een spoedcursus Poolse underground-stripgeschiedenis presenteren.

We zeggen daar niets over, omdat ons punt gemaakt is. 'Hans' is een geweldige reeks. Een eigenaardig beestje in de hedendaagse fantasy. Een unicum.

Zo jammer dat deel dertien niet verschijnen zal.

Details Strips
Scenarist: André-Paul Duchâteau
Tekenaar: Kas
Kleuren: Graza
Uitgeverij: Le Lombard
Jaar:
2015
Aantal pagina's:
226