Jesús Carrasco, 'De vlucht'

Stijlvol doordeweeks

'De vlucht' van Jesús Carrasco raakt langzaam helemaal bedolven onder de lovende woorden.

De kaft spreekt over een grote Europese literaire ontdekking. Volgens de binnenflappen hebben we met een prachtige en essentiële roman te maken. Op de achterflap mikt iemand met de woorden 'Een debuut met de ziel van een klassieker' ten slotte op het allerhoogste.

Maar klopt dat laatste? Is het verhaal over een jongetje dat op de vlucht slaat voor een slechte rechter en met een goede herder door een kurkdroog landschap de hort optrekt een klassieker?

Carrasco is zonder twijfel een uitstekende schrijver. 'De vlucht' liet ons een absurd koude en regenachtige meimaand vergeten. De Spanjaard werpt immers alle zintuigen in de strijd om de lezer een verschroeiend heet landschap in de maag te splitsen. De lucht is te zinderend om het aardoppervlak nog te zien. De kaas is zo ranzig en zweterig dat het een laagje op het gehemelte vormt. De warme bries van het middaguur laat de rietstengels langs elkaar wrijven.

Maar Carrasco's meesterzet is toch wel het vertelstandpunt. Want hoewel de jongen onmiskenbaar de hoofdpersoon van het verhaal is, blijven we op een afstandje toekijken. Het lijkt wel alsof we de tocht van de jongen van metershoog onder een vergrootglas observeren. Geen wonder dat de jongen het warm krijgt.

Vreemd genoeg is het net dat halstarrig volgehouden vertelstandpunt dat van 'De vlucht' geen klassieker maakt. De schrijver snoert 'De vlucht' immers in in een sterk autoritair, religieus wereldbeeld. Dat hoeft geen probleem te zijn. Dat wordt het wel wanneer het verhaal daardoor in voorspelbaarheid verzandt.

Want zoals dat ook zo vaak in de Bijbel gebeurt, voel je met je klompen aan wanneer God het op zijn heupen zal krijgen en wanneer Hij verlossing zal schenken. Weten dat de rechter slecht is, de herder goed en het landschap droog, is helaas ook weten wat er met dat drietal (in die volgorde uiteraard) gebeurt zodra God genade toont. Van een klassieker verwachten we dat het de grenzen opzoekt en die vlotjes overschrijdt.

Toch schuiven we de Spanjaard niet opzij. Carrasco weet wonderwel hoe hij de taal voor zich moet laten werken. Dat maakt van 'De vlucht' een uiterst geslaagde stijloefening in een doordeweeks verhaal. Niet meer. Maar ook niet minder.

Details Fictie
Carrasco - De vlucht
Originele titel:
Intemperie
Auteur: Jesús Carrasco
Vertaler: Arie van der Wal
Uitgeverij: Meulenhoff
Jaar:
2013
Aantal pagina's:
207