Jean-Michel Charlier & Jean Giraud, 'Mister Blueberry'

Magistraal

Wie aan het Wilde Westen denkt, denkt vaak aan verschillende, uiteenlopende dingen. Bij veel kinderen komen Lucky Luke en de stomme neefjes Dalton voor de geest. Anderen zien de spanning, de revolverhelden en Blueberry.

Reizen naar ver gelegen gebieden gebeurde vaak via de trein. In dit album maken journalisten Campbell en Billy een trip van Denver naar Tucson, om zo door naar Tombstone te gaan met de koets. Ze zakken af naar het beruchte dorpje om Blueberry te interviewen over zijn levensverhaal. Ze vernamen al veel heroïsche dingen over hem en willen graag dat hij dat hen persoonlijk zou bevestigen. Onderweg verloopt de tocht niet van een leien dakje, want ze komen terecht in een Apache-hinderlaag. Wat de journalisten ook niet weten, is dat enkele mysterieuze figuren hen in de gaten houden. Ze volgen hen, want zij hebben een eitje te pellen met die Blueberry.

En waar zit de ex-luitenant? Die zit vlijtig te pokeren in de Dunhill-saloon van het beruchte stadje. Af en toe wordt het pokerspel verstoord door enkele amokmakers en saloongevechten zoals ze die alleen maar in het Wilde Westen kenden. Maar wat wil je, als je in Tombstone bent? De broers Earp waren daar de sheriffs en de Clantonbende maakte er met de McLaury’s de streek onveilig. Zij doen uiteraard ook mee in het verhaal, dat lijkt af te stevenen op de O.K. Corral.

Oké, dit verhaal dateert al van de jaren 1990, maar dit album is een luxe-uitgave, gelimiteerd op 450 exemplaren. Jean-Michel Charliers verhaal bleef logischerwijs ongewijzigd, maar de platen van tekenaar Jean Giraud werden opnieuw ingescand. Ze zijn niet opnieuw ingekleurd, want uitgeverij Sherpa wil het zo authentiek mogelijk houden. We zien dus ook nog enkele potloodopmerkingen terug en kleine correcties. Origineler is dus haast niet mogelijk.

Deze luxe-reeks is een vijfdelige cyclus, die ook te vinden is in de originele reeks van Blueberry. Wat de uitgave nog inhoudt, is de bruine, linnen rug en een aparte prent van de cover. Bovendien zijn de albums ook in groot formaat te lezen, waardoor de kwaliteit van Girauds tekeningen nog beter naar voor komt. Je hoort sommige stripliefhebbers wel eens vertellen dat een zwart-wit album nog prachtiger is dan een ingekleurd album. Akkoord, in dit geval dan toch. Dit is een meesterwerk. Daarom dat heel wat tekenaars niet scheutig waren naar een inkleuring van hun verhalen, zoals Pom en Jijé.

Details Strips
tekeningen: Jean Giraud
scenario: Jean-Michel Charlier
uitgeverij: Sherpa