Hermann & Yves H., 'Duke 2: Eens een killer...'

Kristalhelder en beenhard

Colorado 1868, een postkoets wordt overvallen en de boeven verbergen hun gezicht niet eens. Het is duidelijk: zij zijn niet van het kaliber om hun slachtoffers te laten leven. Eén trigger is voldoende om het hele voertuig uit te moorden, maar één meisje overleeft en zo is ze de enige getuige. De bende moet gepakt worden met een posse en de beloningen zijn niet mis, maar toch niet genoeg voor een groot deel van de mensen. Mullins kan het niet alleen en probeert beroep te doen op Duke.

Hoewel hij de bladzijde van Ogden al omgeslagen had, zegde hij toch toe na het gesmeek van de stad. Met een handjevol mannen en het meisje vatten ze de zoektocht aan naar de bende. Het meisje leert schieten om haar ouders te wreken, maar eenmaal je iemand vermoord hebt, verandert je leven volledig. De confrontatie is er eentje zoals alleen de 79-jarige Hermann ze kan tekenen.

Vader en zoon Huppen kunnen al heel wat adelbrieven voorleggen van hun gezamenlijke projecten. Duke is een schot in de roos, dat zeiden we bij het vorige album ook al. Het verhaal heeft wat weg van een traag op gang komende western, à la 'My name is Nobody'. De spanningsopbouw is voorzichtig, maar toch te snijden. De aanloop is even belangrijk als de confrontatie zelf.

Yves H. kan ons vlotjes meeslepen in het verhaal, alsof wij de cameraman zijn van een superwestern. En de cliffhanger op het einde doet ons nog meer verlangen naar deel 3 dan ooit. De reeks kan nog veel kanten uit en hopelijk blijven ze onze verwachtingen inlossen.

Details Strips
tekeningen: Hermann
scenario: Yves H.
uitgeverij: Le Lombard