Hans Vandecandelaere, 'In Brussel - Een reis rond de wereld'

We zijn met velen die van Vlaanderen naar Brussel sporen. We stappen uit, komen de dag door op kantoor en laten rond een uur of vijf Brussel feestelijk achter ons. Karikaturaal misschien. Maar voor wie de hoofdstad enkel op die manier kent, is 'In Brussel' van Hans Vandecandelaere een openbaring.

De prestatie van historicus Vandecandelaere is niet gering. Met 'In Brussel' levert hij dé multiculturele synthese van onze hoofdstad sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. Vandaag heeft meer dan de helft van de Brusselaars buitenlandse roots. Wie zijn zij? Waar komen zij vandaan? En wat hebben zij te vertellen? Op zoek naar die antwoorden bundelde Vandecandelaere de bestaande onderzoeken en trok hij de hort op. 

Het resultaat is een boek dat wetenschappelijke geschiedschrijving afwisselt met anekdotiek - hij lijkt wel de halve stad geïnterviewd te hebben. Die mix van het algemene en het persoonlijke verhaal roept herinneringen op aan 'In Europa', Geert Maks reis doorheen de twintigste eeuw van het gelijknamige werelddeel. Met dat verschil dat Vandecandelaere zijn stad niet hoefde te verlaten om de hele wereld te ontmoeten. 'In Brussel' staat immers niet enkel stil bij Congolezen of Marokkanen. Het beschrijft eveneens de omzwervingen en de Brusselse verankering van Mexicanen, Italianen, Portugezen, Turken, Libanezen, Vietnamezen, Bulgaren, Brazilianen, Colombianen, Roma's enzovoort enzovoort. 

Een multiculturele hoofdstad dus. Maar multiculturaliteit is een beladen term nadat de meest tegenstelde belangengroepen het misbruikt hebben ter promotie van hun idylle. Vandecandelaere trapt alvast niet in die val. Hij sluit de ogen niet voor wat er fout gelopen is, zowel van allochtone als van autochtone kant. En tegelijk geeft hij onbesproken minderheden een stem. Net daarom is 'In Brussel' een belangrijk boek. Het is schrijnend als het de georganiseerde prostitutie aan het Noordstation belicht, verhelderend als Marokkaanse interviewees verduidelijken dat dé Marokkaan niet bestaat en frappant als Pakistanen hun nachtwinkels bevoorraden in de Colruyt. 

Ten slotte. Voor Brusselaars moet 'In Brussel' een feest van herkenning zijn. Voor pendelaars daarentegen zijn de vele plaatsnamen zonder gezicht een verschrikking. Een stratenplan tijdens de lectuur van het boek biedt enig soelaas. Maar er is een betere oplossing te bedenken. Want wat deed Geert Mak nadat hij zijn reis door Europa op papier had gezet? Beste meneer Vandecandelaere, heb je al eens aan een televisieserie gedacht. Zo kunnen we 's avonds de werkdag weer languit in de zetel afronden.  

Details Non-fictie
Auteur: Hans Vandecandelaere
Uitgeverij: EPO
Jaar:
2012
Aantal pagina's:
515