Hans Hagen & Martijn van der Linden, 'Yuna's maan'

Alles verdampt of verslijt, behalve de kracht van verhalen

Sinds haar echtgenoot met z’n vissersboot op zee verdween, kan Yuna’s oma haar functie als verhalenvertelster niet langer vervullen. Ze hoopt dat haar kleindochter in haar voetsporen zal treden:

“‘Later, als ik er niet meer ben, is de zwarte steen voor jou.’ ‘Is dat een opdracht of een cadeau?’ ‘Het is wat het is.’”

Vooralsnog wordt Yuna respijt gegund en staat vooral haar vorming tot toekomstig vertelster centraal. Met de komst van buitenstaander Arp, zo groot als ‘een wandelende scheepsmast’, krijgt de besloten eilandgemeenschap er een verhalenverteller bij. In krachtige, uitgepuurde vertellingen refereert Arp aan een wereld zonder angst en verlangen, waar hoogmoed voor de val komt en sluwheid beloond wordt. Hagen bedient zich van veel fantasie en rijke, gelaagde beelden: Arp gooit letterlijk zijn vislijn uit en laat dieren van de maan naar de aarde overkomen. Via een associatief schrijven blijft het mysterie intact en wordt de plot geheel geloofwaardig uitgewerkt. Ook biedt Hagen een geslaagde inkijk in Yuna’s gedachten en gevoelens: ze evolueert naar een overtuigend personage, levensecht en toch een tikkeltje ongrijpbaar. Geïnspireerd door de krachtige beelden leert Yuna op haar eigen fantasie vertrouwen en moet ze haar ervaringen enkel nog in woorden leren vatten. Yuna’s leerschool loopt ten einde, wat resulteert in een verrassend, eigenzinnig slot, mooi in al z’n eenvoud.

Vanaf de allereerste zinnen valt de aandacht voor stijl en vorm op. In ronkende volzinnen, waarin zelden een woord te veel staat, bereikt Hagen een sterk poëtische zeggingskracht. Dat hoeft niet te verwonderen, gezien de auteur al ruimschoots zijn strepen verdiende met gerenommeerde dichtbundels als ‘Jij bent de liefste’ (2014) en ‘Nooit denk ik aan niets’ (2015).

 

            “De maan leek dichtbij. Ze lag op de rand van het golvende water, haar spiegelbeeld er dicht tegenaan. Een zilte kus, en toen haakten zij zich los van elkaar. De bovenste klom licht naar de sterren. Haar tweelingzus dook onder, diep en gerimpeld.”

De muzikaliteit van de tekst wordt opgeroepen door blijvende aandacht voor zinsritmiek. ‘Yuna’s maan’ wordt ook verrijkt met (fragmenten) uit liedjes, al dan niet op rijm. Aanvankelijk blijven het eerder eenvoudige teksten, die hoogstens een gedachte of gevoel uit het verhaal hernemen. Gaandeweg wint het geheel aan kracht. Het lijkt alsof Hagen zelfzekerder wordt. Zijn liedteksten versmelten met het verhaal, verrijken en ondersteunen de plot. Op de bijhorende cd leest Hagen zijn verhaal voor, ondersteund door muziek, waardoor het geheel echt  tot leven komt. Getallensymboliek en sprookjesmotieven verrijken de plot en verlenen het verhaal een extra gelaagdheid.

Ook illustrator Martijn van der Linden heeft zichzelf echt overtroffen. In zijn krachtige prenten weet hij de mysterieuze, verwachtingsvolle sfeer van het verhaal precies te vatten. Zijn robuuste figuren, geënt op het kubisme, fungeren als absolute blikvangers. Nu eens bedient de illustrator zich van een uitgebalanceerd kleurenpalet, dan weer grossiert hij in prenten vol felle contrasten.

Net zoals de authentieke verhalenverteller in ‘Yuna’s maan’ blijken Hagen en van der Linden grootse vertellers. Hun talenten gaan een geslaagde alliantie aan in deze ode aan de verbeelding en scheppende kracht van verhalen.

 

Zelf lezen 10+                          

 

Details Fictie
Auteur: Hans Hagen
Illustrator: Martijn van der Linden
Uitgeverij: Querido
Jaar:
2016
Aantal pagina's:
109