Guillermo Arriaga, 'De ontembare'

Aangrijpende eerste helft van Arriaga's tweede roman

Guillermo Arriaga is niet langer een onbekende naam in literatuurland, al heeft zijn eerste roman maar weinig potten gebroken. Als je echter de films opsomt waarvoor de brave man het scenario verzorgde, gaat er meer dan één belletje rinkelen. Het geweldige ‘Amores Perros’, ‘21 Grams’ of ‘Babel’ zijn immers allemaal aan het brein van Arriaga ontsproten, met nu ‘De Ontembare’ als tweede roman. De flap belooft dat zon, stof en lawaai zullen afwisselen met sneeuw, ijs en totale stilte. Zowat alle delen van ‘Game of Thrones’ in één roman dus.

Je komt er al snel achter dat Arriage woord zal houden. De openingspassage verhaalt een ijzingwekkende broedermoord in de beste geest van Kaïn & Abel, zij het dan in utero. De woorden van Arriaga zijn voer voor intense nachtmerries. Niemand weet beter dan hij hoe je beelden moet doordrukken, zoveel is meteen duidelijk.

Hoofdpersonage Juan Guillermo woont in Mexico-Stad. Zijn handeltje in huiden verschuift al snel naar drugshandel waardoor politie en godsgestoorden hem in het vizier krijgen, wat zal leiden tot de dood van zijn broer Carlos. Wanneer de ouders van Juan het verlies niet te boven komen, besluiten ze net als Thelma en Louise hun auto een ravijn in te sturen. Juan is nog maar zeventien dan.

De vaart die ‘De ontembare’ van bij het begin maakt, krijgt een deukje als de tweede verhaallijn -de inuit die in Canada op een wolf jaagt die later natuurlijk familie blijkt te zijn van Juans lieve huisdier- opduikt. Ook de vele anekdotische faits divers rond oude rituelen van leven en dood die Arriaga als losse passages aanhaalt, lijken soms van het goede te veel. Arriaga heeft te veel te vertellen voor zo weinig pagina’s, lijkt het, en dan klokt ‘De ontembare’ nóg af op meer dan achthonderd pagina’s. Eerlijk is eerlijk, de laatste driehonderd hoefden er voor ons niet in te zitten. Liever een onbestemd gevoel van vervreemding in een open einde, dan een calvarietocht richting een mooi ‘Eind goed, al goed’. Sluipt Hollywood hier in de schrijfstijl van de auteur?

Maar laat ‘De ontembare’ daarom niet links liggen. Het tempo, de ijzingwekkende scènes en vaak buitensporig interessante passages -denk aan de kanttekeningen in T.S. Spivet van Reiff Larssen- maken van ‘De ontembare’ een uiterst genietbare pageturner. Weet alleen wanneer je het boek moet wegleggen, en dat is jammer genoeg niet op het einde.

Details Fictie
Auteur: Guillermo Arriaga
Uitgeverij: Atlas Contact
Jaar:
2019
Aantal pagina's:
824